‘Oerkinderopvanger’ Riet Boon nog niet helemaal weg

Eigenlijk deed Riet Boon-Oudshoorn al aan ‘kinderopvang’ toen ze nog in de gezinszorg werkte, bij De Kring. Daarmee begon ze een jaar of vijftig terug. Het was de tijd dat je soms een half jaar of zelfs een jaar in hetzelfde gezin werkte, bijvoorbeeld omdat de moeder voor kortere of langere tijd niet in staat was om voor de kinderen te zorgen.

Het was dus de tijd dat zorg nog echt zorg was. Je bouwde een band op met de kinderen en met het gezin. Mensen weten dat een halve eeuw later nog, zoals Aad Tas van de Nieuwkoopseweg, die we tegen het lijf liepen bij de jubileumviering van jeu de boules vereniging Folâtre afgelopen zaterdag.
“Mijn vrouw lag in het ziekenhuis, dus jouw zus kwam in het gezin. Ze regelde en deed alles, van het eten koken, het huis schoon houden tot en met de zorg voor ons dochtertje dat nu al rond de vijftig is. Geweldig.”
Riet zelf weet het ook nog en denkt aan veel gezinnen met een goed gevoel terug. Een jaar of tien twaalf werkte ze bij De Kring, totdat begin 1988 haar oudste zoon Stefan werd geboren. Toen die een aantal maanden oud was, ging ze bij Craeyenburch – toen de naam nog voor wat nu Ipse de Bruggen Nootdorp heet – als vrijwilliger werken bij de interne kinderopvang daar.
Ze nam het zoontje gewoon mee en die werd simpelweg opgenomen in de groep. Dat kon en mocht toen allemaal nog. Een paar jaar later werd dochter Daniëlle geboren en een aantal maanden later ging Riet met twee kinderen richting Nootdorp om daar mee te helpen bij de kinderopvang.
Uiteindelijk werd het bij Jip en Janneke een betaalde baan die ze tot in lengte van jaren met plezier en liefde voor de kinderen en de collega’s zou blijven uitoefenen.
Vorige week dinsdag 8 september was officieel haar laatste werkdag. Dat werd gevierd op de huidige locatie van wat nu kinderopvangorganisatie De Lange Keizer heet, vernoemd naar de twee eigenaressen, Marja de Lange en Irma de Keizer.
Deze organisatie heeft meerdere vestigingen maar hier gaat het om de kleinschalige vestiging ’t Groene Juffertje aan de Nieuwkoopseweg, naast De Balije Tuin, op het erf van de vroegere boerderij van de familie Van Adrichem.
De Lange Keizer nam Jip en Janneke over en betrok in 2019 de prachtige nieuw gerealiseerde vestiging. Riet en haar collega’s, zoals oprichter Willy van Etten, verhuisden mee naar de Nieuwkoopseweg.
Willy van Etten en Anja van der Kraan gingen al eerder met pensioen maar waren van de partij vorige week, toen Riet haar laatste werkdag had. Er was voor de kinderen een ‘verteltante’, er was gebak, er waren cadeaus en er was aan het eind van de dag een receptie voor de ouders. “Die moeten toch hierheen komen om hun kinderen op te halen”, zei Riet broodjenuchter zoals ze altijd haar werk heeft gedaan. Met veel zorg en liefde, maar ook no nonsens, nuchter, rechttoe rechtaan en consequent.
Zo kijken ook de collega’s tegen haar aan of op haar terug. Ze heeft het altijd met zo veel plezier en gemak gedaan, het werk, dat ze er nog niet helemaal een punt achter wil zetten. Net als Willy van Etten gaat ze een nulurencontract aan en kan ze als invaller op haar eigen gewenste tijden zo nu en dan een dagje invallen. Je vult dan als het ware de gaten in het maandrooster op. ‘t Groene Juffertje werkt met twee groepen van zestien kinderen.
Dat zijn verticale groepen, dus met kinderen van nul tot vier jaar. Bij Jip en Janneke was er wel een verdeling in babygroepen en peutergroepen. Riet deed 25 jaar lang de babygroepen. Ze was meer van de zorg dan van de creativiteit. Maar goed, toen er in de nieuwe situatie met verticale leeftijdsgroepen gewerkt ging worden, paste ze zich aan en ging ze vrolijk door met haar levenswerk.
De wederzijdse band met de kinderen. Die kinderen zich zien ontwikkelen, ieder op zijn of haar eigen manier. Zien dat ze het naar hun zin hebben, dat ze zich op hun gemak voelen en met andere kinderen lekker aan het spelen zijn. Dat waren voor Riet de elementen die het werk zo mooi maakten en maken! (SO)