Echtpaar Slappendel gelukkig en tevreden zestig jaar getrouwd

Bij de viering van hun vijftigjarig huwelijk tien jaar geleden zeiden Ries en Pie Slappendel tegen ‘feliciterend wethouder’ Jaap van Staalduine dat ze zo lang mogelijk op hun geliefde stekkie in Oude Leede zouden willen blijven wonen. Tien jaar later wonen ze er nog steeds met veel plezier. Iets ouder misschien en in het geval van Ries wat strammer, maar nog altijd lekker vrij en zelfstandig.

In het huis met meerdere lagen woont dochter Corijanne op de bovenverdieping in haar eigen home. Zij is ook aanwezig bij het bezoek van burgemeester Björn Lugthart aan het diamanten paar.
Het is deze dag exact zestig jaar geleden dat in Warmenhuizen in Noord-Holland het huwelijk werd gesloten tussen de toen 25 lentes tellende Ries uit Oude Leede en de 29 jaar jonge Pie Biersteker uit Krabbendamme. De twee hadden elkaar leren kennen bij een jeugdkamp voor gereformeerde jongeren op Texel.
Ries Slappendel had met zijn vader een tuinbouwbedrijf in Oude Leede, dus Pie werd geacht te verkassen van het iets gezelligere Noord-Holland naar Zuid-Holland. Pie en Ries kregen één kind, dochter Corijanne die dus bij hen woont en zonodig ook wat mantelzorg kan verlenen.
Corijanne kreeg drie kinderen die nu in de twintig zijn en al hun eigen weg zijn gegaan. Het afgelopen weekend ging de hele club naar Katjeskelder om daar het diamanten huwelijk van oma en opa met elkaar te vieren. Tijdens het bezoek van de burgemeester volgen de mooie verhalen elkaar op. Dat Ries na zijn loopbaan als tuinder op zijn 49ste zijn bestaan als vrijwillige brandweerman professionaliseerde door Gerrit de Wit op te volgen als brandweercommandant, dat blijft toch bijzonder.
Ries stamde nog uit de tijd dat Oude Leede een eigen korpsje had. De diverse buurtbrandweerkorpsen werden later samengevoegd tot Brandweer Pijnacker en later kwam ook de Brandweer Nootdorp erbij.
De grote kracht van Ries Slappendel als commandant was de boel met elkaar verbinden en stimuleren dat het één professioneel maar ook gezellige brandweerkorps werd.
Voordat het allemaal wel heel professioneel werd met beroepskrachten in een 24/7-kazerne, werd bij de Brandweer Pijnacker-Nootdorp ieder jubileum en ieder afscheid volop gevierd.
Slappendel werkte altijd prettig samen met de opeenvolgende burgemeesters met wie hij uiteraard te maken kreeg. Een paar jaar werkte hij ook gedurende een deel van de week bij de Brandweer Delft, waar hij veel leerervaring opdeed. Zijn nevenfunctie als rozenknipper moest hij er voor opgeven.
Legendarisch blijft het ‘kerstbrandje’ bij de familie Slappendel thuis. De commandant was op visite gegaan en had een kaarsje laten branden. Dat was opgemerkt door een oplettende overbuurman. De ogen van de uitrukkende brandweermensen werden steeds groter toen ze doorkregen dat er bij commandant Ries geblust moest worden. Gelukkig viel de brand erg mee en kon ook Ries er uiteindelijk lol om hebben.
Echtgenote Pie heeft altijd haar eigen activiteiten gehad. Ze werkte voor haar huwelijk bij de Boerenleenbank in Warmenhuizen. In Pijnacker was ze heel lang actief voor Unicef en werkte ze bij drukkerij Kopie Plus. Ook speelde ze piano en orgel. Ze was jaren lang de vaste begeleidster van het zangkoor Hallelujah in Pijnacker dat later werd omgedoopt tot Cantando.
Eigenlijk was Ries daar eerder dan Pie actief als zanger, maar omdat iemand thuis bij de nog jonge Corijanne moest zijn, ging Ries van het koor af en bleef Pie er wel aan verbonden.
Humor is bij Ries Slappendel nooit ver weg. Tegen zijn levenslange vriend Jan Bloemendaal, de accountant, had hij een paar dagen voor het bezoek van de burgemeester gezegd: ‘Dit wordt denk ik de een na laatste keer dat ik in de Telstar kom.’ Met andere woorden: nu het verhaal over het zestigjarig huwelijk en dan straks nog als allerlaatste keer de overlijdensadvertentie. Die allerlaatste keer mag nog wel even weg blijven. Ze voelen zich nog goed en hebben nog veel plezier in het leven, daar op hun stekkie in Oude Leede. (SO)