Gesprek met muskusrattenbeheerder

Begin maart fietste ik langs de Laan van Klapwijk toen ik een metalen hekwerk zag voor de watergang die onder de Klapwijkseweg doorgaat.

Op het hekwerk stond vermeld dat het was geplaatst door muskusrattenbeheerders. Dergelijke vanginstallaties roepen gemengde gevoelens bij me op. Nadelen van het muskusratten vangen zijn: kans op bijvangsten van andere diersoorten en het blokkeren van migratiemogelijkheden. Aan de andere kant begrijp ik dat muskusratten worden bestreden in Nederland. Hun graafwerkzaamheden in oevers en dijken veroorzaken problemen in de zorgvuldig gereguleerde waterhuishouding van ons land. In 2010 ben ik een paar uur mee geweest in het veld met een muskusrattenbeheerder. Dat heeft mij meer inzicht gegeven in hun werkwijze en motivatie. Half maart kreeg ik een bericht doorgestuurd van Annemieke Hovestadt, communicatieadviseur van de muskusrattenbestrijding: “Onze muskusrattenbeheerder is momenteel druk bezig in Pijnacker. Hij heeft daar vorig jaar zo’n honderd muskusratten gevangen. Hij vangt niet alleen in natuurgebieden, maar heeft ook vangmateriaal staan aan de rand van woonwijken, bijvoorbeeld in de wijk Keijzershof. Daar zijn onlangs vangmaterialen ontvreemd of onklaar gemaakt. Is het interessant om eens te kijken hoe het vangen in zijn werk gaat en waarom hij dat doet?”

Op 9 april ontmoette ik in Keijzershof Annemieke en Cor Nicolai, de lokale muskusrattenbeheerder. Cor vertelde dat hij circa 800 kilometer aan waterkanten inspecteert in de omgeving van Pijnacker. De waterschappen hebben op basis van onderzoek in 2019 besloten om gezamenlijk te streven naar volledige verwijdering van de muskusrat in Nederland. Uitroeien is onmogelijk, omdat migratie vanuit het buitenland optreedt en sommige gebieden in Nederland zijn uiterst moeilijk leeg te vangen, zoals de Krimpenerwaard. Dit jaar heeft Cor 29 muskusratten gevangen in Pijnacker. Als de muskusratten op een bepaalde plek zijn verdwenen, dan haalt hij de vangmiddelen weg. Vooral in voor- en najaar verplaatsen de muskusratten zich. Ze planten zich snel voort: één stel muskusratten krijgt per jaar gemiddeld 20 jongen, die zich na een half jaar zelf alweer voortplanten. Annemieke: “Het waterschap roept mensen op om de klemmen in de waterkant niet aan te raken of te verplaatsen. Ze staan gespannen en dat kan gevaarlijke situaties opleveren voor mens en dier. Bovendien worden de muskusratten met een reden gevangen: doen we dat niet dan lopen we het risico dat Pijnacker onder water komt te staan.”

Caroline