Kermisweek: “Je groeit er vanzelf in en dan ga je niet meer weg”

Deze week is de Nootdorpse Kermisweek. Eergisteren, dinsdag 6 augustus, van start gegaan met de Ponybrunch en de kortebaandraverij. De hele week is er van alles te zien, te doen en te beleven. Vorige week stond vier pagina’s groot het programma in de Telstar/Eendracht. Tot en met zondag is het iedere dag feest, op diverse locaties.

Zo’n evenement met allerhande programmaonderdelen is niet denkbaar, haalbaar en uitvoerbaar zonder de vrijwillige inzet van heel veel mensen die veelal achter de schermen bezig zijn met opbouw en later weer met de afbouw. Om juist die mensen eens aan het woord te laten en bezig te zien, gingen we gistermorgen – dinsdag 6 augustus – naar de locatie waar ’s middags de ponybrunch en de kortebaandraverij werden gehouden.

We arriveren daar tegen elf uur en dan zijn de plusminus 35 vrijwilligers al uren bezig. De 78-jarige vrijwilliger en oud-voetballer Pleun van den Akker is even in gesprek met Henk Hoogweg, bestuurslid van de Stichting Korte Baan Nootdorp. Henk is actief geworden voor de Kortebaandraverij Nootdorp na zijn periode als voorzitter van voetbalvereniging RKDEO. Henk is blij met de vrijwillige inzet van talloze mannen en vrouwen. Of zoals Pleun van den Akker zegt: “Je begint er aan. Je groeit er eigenlijk vanzelf in dan ga je niet meer weg. Natuurlijk moet ook ik luisteren naar mijn lichaam en voel ik wel eens dat ik geen twintig meer ben. Maar, ik voel me nog goed en ik vind het leuk om via dit werk allerlei mensen te spreken en te ontmoeten. Het is flink buffelen, maar het is ook vreselijk gezellig.” Buurman en vriend Paul van den Brink kwam Pleun al om kwart voor zeven die morgen oppikken thuis. Rond zeven uur waren ze op locatie als nummer 1 en 2. “Ik was nummer 3”, zegt Henk Hoogweg lachend.

Paul van den Brink is ook zo’n supervrijwilliger. Pas zagen we hem als ‘voorrijder’ in actie bij de Halve Marathon Nootdorp. Vandaag (gisteren dus) is hij druk met de Korte Baan en donderdag zie je hem weer hand- en spandiensten verrichten bij de Ronde van Nootdorp, ook een vast onderdeel van de Nootdorpse Kermisweek. Een wielerkoers met start en finish op de Poort van Nootdorp. Waar nu een zandbaan ligt van een paar honderd meter voor de paarden, fietsen donderdag jong en oud over een gladde en vlakke asfaltweg. Paul is altijd en overal inzetbaar. Vrijdag is hij van de partij bij de Olympische Nootspelen, ook een onderdeel van de Nootdorpse Kermisweek. “Sjaak de Vreede belde me of ik wilde mee helpen. Dus dan doe je dat. Denk dat het heel leuk gaat worden. Wat ik precies moet doen, zie ik dan wel.”

Historie
Nog even terug naar de Korte Baan. Een evenement met een grote historie, voortgekomen uit de Nootdorp Drafbaan, die te vinden was waar nu Winkelcentrum Parade is. Henk weet te vertellen dat de paardenhistorie van Nootdorp terug gaat tot 1792. De eerste draverijen werden gehouden op de Brasserskade, ook toen al een mooie rechte weg. Een laag zand aanbrengen hoefde niet: het was in die tijd nog een zandweg! In het naburige Stompwijk is de Korte Baan ook een kermisweektraditie. “Het is daar ontstaan in de tijd dat heel veel agrarische en andere producten met paard en wagen naar Leiden werden gebracht. Terug hadden ze geen vracht en dan deden ze wedstrijdje wie er het eerst terug was in Stompwijk.” Henk vertelt dat er in Nederland jaarlijks 28 kortebaandraverijen zijn. Het wordt landelijk gecoördineerd. Per wedstrijd zijn er maximaal 24 deelnemende paarden, zodat een wedstrijdmiddag niet te lang duurt voor de paarden. Ook de Nootdorpse organisatie hecht veel belang aan het welzijn en de gezondheid van de paarden. Die moet in alle opzichten gewaarborgd zijn.

Zweefmolen
Twintig meter verder is Bart Janse uit Den Bosch zijn zweefmolen aan het installeren. Bart komt al jaren in Nootdorp. Een groot deel van zijn vrije leven is hij exploitant van allerhande kermisattracties. Deze dinsdag is hij met een kinderzweefmolentje in Nootdorp. Naast enkele springkussens is dat een leuke vorm van vermaak voor de kinderen tijdens de Ponybrunch en de kortebaandraverij. “De organisatie huurt mij in voor een vaste prijs. Voor de kinderen is het gratis. Het is prachtig om die kinderen te zien genieten. Het leuke is altijd als ze er niet meer uit willen. Ze vinden het zo leuk dat ze liever nog een paar rondjes willen maken. Maar ja, er zijn nog meer kinderen die willen zweven. Dus moeten ze even wachten tot ze weer aan de beurt zijn.”

Bart heet eigenlijk Peter, maar de melkboer met wie hij als kleine jongen al op pad ging, doopte hem om tot Bartje en vervolgens is iedereen het gaan zeggen. Bart is een vrije jongen die na de lagere school al van alles is gaan doen qua werk. Nog steeds kan hij niet stilzitten. Tot twee keer toe had hij een vrouw. Ze vonden beide dat hij te vaak weg was, maar ja dat is nu eenmaal zijn lust en zijn leven. ‘Morgen’ – vandaag dus – staat hij met diverse attracties op een camping in Doorn, Camping Het Grote Bos. “Ook daar kom ik al jaren. Ik sta daar ook met een loempiawagen en met suikerspinnen. Het mooie van mijn werk is dat het altijd en overal feest is. Het is wel steeds lastiger om aan personeel te komen. Hier ben ik alleen maar morgen heb ik acht man nodig.”

Wat eten we?
Intussen zijn Thea Overgaauw en haar collega’s druk met de bereiden van de ‘brunch’ voor de 29 ponies die meedoen straks aan de brunch. Ze krijgen haver, wortel en appel. Ook voor de begeleidsters en berijdsters staat straks een leuk pakketje klaar. Thea doet dit vrijwilligerswerk al jaren, evenals echtgenoot Jan. Ze doet daarnaast nog allerlei ander vrijwillig werk, onder meer in de RK-kerk van Nootdorp waar ze zingt en waar ze nu ook wordt opgeleid tot koster.

Hans Schouman is de coördinator van de Ponybrunch. Echtgenote Inge werkt de laatste jaren ook mee. Hans vertelt dat het twaalf jaar geleden begon met de deelname van hun dochter Naomi die toen twaalf was en nu 24 jaar. Ze treedt komende vrijdag in het huwelijk met Thijs.
Intussen is ook Rita Verdonk gearriveerd met diverse gezinsleden. Rita woont niet meer in Nootdorp. Ze woont nu in Den Haag waar ze met Hart en Ziel voor de stad in de gemeenteraad zit. Ze is nog wel Ponybrunch-jurylid.

Ze is de eerste die wat bestelt bij de stand van Het Witte Paard van de familie Vergeer voor wie de Nootdorpse Kermisweek ieder jaar een hoogtepunt en een uitdaging is. De medewerkers Debby (zeven jaar in vaste dienst) en Remco (doet dit werk in zijn vrije tijd naast de studie ‘Natuur en Bosbouw’ in Wageningen) hebben er heel veel zin in. Het is hard werken met zo nu en dan wat positieve stress, maar het is ontzettend gezellig werk, tijdens de Nootdorpse Kermisweek. Over het algemeen gaat het er allemaal heel gemoedelijk aan toe, zeggen ze.

Diverse fotografen komen binnendruppelen met hun body’s en lenzen. Ria Gouweleeuw is met achterkleinzoon Novan de eerste toeschouwer. De ‘brunch’ van Novan is op deze warme dinsdag een heerlijk koel ijsje. Het grote genieten van de Nootdorpse Kermisweek is begonnen…