Rob van Paassen: “Oude Leede een stem geven!”

Het zijn drukke tijden voor de voormalige biologisch groentekweker Rob van Paassen in Oude Leede. Hij is gestopt met zijn bedrijf maar blijft toch wel groenten kweken. Van de kas van één hectare is nog zeshonderd vierkante meter over. De gemeente was er wel niet zo heel blij mee, maar Rob mocht toch een stukje kas laten staan, zodat hij als hobbykweker lekker bezig kan blijven.

Door gebruik te maken van de zogenoemde Ruimte voor Ruimte Regeling mag hij op eigen terrein drie bouwkavels inrichten voor even zo veel vrijstaande woningen. Op twee van die kavels gaan zijn dochters Tanja en Esther, met hun partners Rob en Thijs, twee huizen bouwen. De derde kavel blijft voorlopig in reserve, zo lang het resterende kasje er nog staat. Verder is hij een nieuwe schuur aan het bouwen, waarna de oude paardenstal en het gebouw ernaast worden gesloopt. In het stenen gebouw was heel lang ‘Hok dûh Wortel’ gevestigd, een plek van samenkomst voor zoon Bas en zijn vrienden. Soms zaten daar meer dan dertig jongeren uit Oude Leede en omgeving te chillen.

Dat tekent ook een beetje de manier van samenleven in Oude Leede. Mensen zijn daar nauw bij elkaar betrokken en iedereen doet mee als er wat te vieren en te beleven valt. Ook de nieuwe mensen die er door de Ruimte voor Ruimte Regeling zijn komen wonen. Aldus Rob van Paassen.

Historie
De familie Van Paassen komt van origine uit Den Hoorn. Daar is ook een Van Paassenkade. Rob heeft voor het woongebiedje op eigen terrein al een passende naam bedacht: Het Paaseiland. In 1963 kochten vader Bert en moeder Jeanne een bestaand tuinbouwbedrijf vanuit een openbare verkoping in Oude Leede, vlakbij het historische bruggetje, waar voorheen ook Autobedrijf Leen van den Berg te vinden was. Leen Ford was zijn bijnaam zoals veel Oude Leedenaren bijnamen hebben of hadden. In 1963 was de winter zo streng dat de slaplantjes lange tijd nog maar net met het blote oog te zien waren. Wat niet wegnam dat de kleine kropjes na het eindelijk verdwijnen van de vorst toch heel wat geld opbrachten. Er was immers heel weinig groente verkrijgbaar als gevolg van de strenge Elfstedenwinter.

Jeanne en Bert van Paassen kregen vier kinderen: Rob, Connie, Nico en Jan, bekend als zanger/liedschrijver. Rob ging naar de lagere tuinbouwschool en later naar de middelbare. In 1983 ging Rob in het bedrijf van zijn ouders werken en in 1987 werd hij mede-vennoot in de firma met pa Bert die in 1997 plaatsmaakte voor Sandra, de vrouw van Rob.

In 2000 gingen ze biologisch kweken en toen werd het tuinbouwleven een stuk minder voorspelbaar maar wel veel afwisselender. Pissenbedden en kurkwortel waren de grootste vijanden. Toen er een paprikaplant kwam die tegen kurkwortel bestand was, hadden Sandra en Rob een topjaar. Ze hadden een omzet van een miljoen gulden. Dat was in 2001, net voor de invoering van de euro. “Het enige moment in mijn leven dat ik me miljonair voelde”, zegt Rob lachend. Al met al kijkt hij met heel veel plezier terug op 25 jaar biologisch kweken. Zoals gezegd: het is veel spannender en afwisselender dan het leven en werken van een gewone kweker waar het allemaal voorspelbaarder en planbaarder is.

In het kasje van zeshonderd meter blijft Rob van alles telen. De jonge tomatenplanten staan in de woonkamer te ontkiemen en op te groeien. Zelf opkweken was nodig na het failliet gaan van de plantenkweker.

Politiek
Als bestuurslid van de Bewonersvereniging Oude Leede kwam Rob van Paassen meer en meer in contact met de lokale politiek en ‘de gemeente’. De jaarlijkse wijkschouw met mensen van de gemeente maakte duidelijk dat de aanpak bij de lokale overheid niet altijd even logisch en bevredigend was. “Het opknappen van de weg en de bermen werd dan wel beloofd maar niet altijd nagekomen, omdat er altijd wel iets was. Geen tijd, geen budget, of het was er nog niet van gekomen.”

Een hoogtepunt of dieptepunt in de gemeenteraad was voor Rob de discussie over het zogenoemde metropolitane fietspad tussen Delft en Rotterdam met een peperduur fietsecoduct over de A13 en een nieuw fietspad door natuurgebied Ackersdijk. Het alternatieve plan was misschien wel goed of beter, maar een eenmaal in gang gezette politieke trein laat zich niet eenvoudig tot stilstand brengen. En dus gaat het fietspad met fietsecoflyer over de A13 er toch komen.

Trots en het CDA probeerden nog van alles, maar tevergeefs. Het was het moment dat Rob van Paassen lid werd van het CDA. En nu bij de verkiezingen is hij de nummer 6. Hij wil best in de gemeenteraad maar dan wel op eigen kracht. Zijn slogan is dat hij Oude Leede met haar negenhonderd inwoners een stem wil geven. Het lijkt Rob - die ook actief is bij het Ondernemers Fonds Buitengebied West - een goede zaak dat er ook ondernemers in de gemeenteraad zitten om ‘het volk’ te vertegenwoordigen. Zeker als dat mensen zijn die met hun poten in de klei staan of gestaan hebben.

Rob van Paassen wil zijn nuchtere en op feiten gebaseerde visie op allerlei lokale zaken straks graag delen met eenieder, of het nou om ganzenoverlast gaat of een plan van een rozenkweker voor een ‘woonwijkje’ voor arbeidsmigranten. “Ik zit er natuurlijk nog lang niet in. Wat de verkiezingen brengen moet nog maar blijken, maar als ik gekozen word dan hoop ik op normale vergaderingen die gebaseerd zijn op een reële discussie, op basis van de feiten. Als ik bijvoorbeeld zie of hoor wat er allemaal wordt geroepen en geschreven over het huisvestingsplan van Berg Roses dan denk ik alleen maar: hou je bij de feiten en laat je niet zo meeslepen door de emotie!”

Rob van Paassen zegt het met zijn welbekende vriendelijke glimlach waarmee hij al zijn hele leven woont en werkt in het prachtige buurtschap Oude Leede waar het prettig en biodivers toeven is voor plant, dier en mens! En dat wil Rob van Paassen graag zo houden, ook als zijn dochters en hun zes kinderen straks op het Paaseiland wonen!