De pastoor
Column 275 keer gelezenPastoor Wim Bakker van Leidschendam-Voorburg en Rijswijk gaat er mee stoppen. Een toppastoor aan wie ook veel mensen in Pijnacker – als ze nog leven – mooie herinneringen bewaren. Ik zelf ook.
Hij ging op een hoogtijdag met zijn wijwaterkwast rond door de kerk. Van een afstandje begon hij al te lachen. Ik zat alleen in een zijbeukbank, dus hij zag zijn kans schoon om mij van dichtbij de volle laag te geven. Had ik mijn groene regenpak maar aan gehad. Een perfecte zegening dus. Pastoor Wim hoefde nog net niet terug om het vat opnieuw te vullen.
Toen het gebouw van de Joannes de Dooper in 2017 precies 125 jaar bestond, werden de vroegere pastores en kapelaans die in Pijnacker hadden ‘gestaan’ uitgenodigd om om en om weer eens voor te gaan. Ook Wim Bakker. De kerk zat bij zijn terugkeer vol en na afloop bij de provisorische receptie was het druk en hartelijk. Bakker kende heel veel mensen nog bij naam en zijn spreekwoordelijke glimlach sprak boekdelen.
Voordat Wim Bakker aantrad, hadden we pastoor Willem Oostveen. Die was uit een totaal ander hout gesneden. Toen hij ermee stopte, belde ik hem, blijkbaar een beetje laat, voor een afscheidsinterview. Dat verzoek wees hij bot af. ‘Ik heb alles al ingepakt en ik ben druk met de verhuizing’, zei hij kortaf. Uiteindelijk gaf ik hem de keuze: zegt u maar op welke dag en hoe laat. Prompt zei hij: ‘Ok, 5 mei, elf uur ’s avonds in de pastorie.’
Destijds vierde de Oranjevereniging nog uitgebreid het Bevrijdingsfeest op 5 mei. Om kwart voor elf zeg ik tegen voorzitter Rien Bos: ‘Ik ga alvast, afspraak met de pastoor.’ Reactie van Rien Bos: ‘Heb je wat geflikt? Moet je gaan biechten?’
Nee, afscheidsinterview. Stipt om 23.00 uur was ik op deze vijfde mei in de pastorie en er volgde een geweldig leuk gesprek dat tot één uur in de nacht duurde.
Mensen - dus ook pastoors - hebben zo hun eigenaardigheden, zo blijkt. De voorganger van Oostveen was De Wijs. Midden jaren zestig was het aantal boeren en tuinders bij de Heilige Mis nog heel groot. Die mensen waren altijd vroeg op vielen wel eens in slaap tijdens de preek. Pastoor De Wijs had daar wat op gevonden. Hij ging steeds zachter praten en haalde dan ineens uit met een flinke brul. Iedereen zat meteen weer wakker rechtop!
