
Overcompleet
ColumnIk zag laatst in een documentaire dat er zoveel informatie van de boeken van Harry Potter niet gebruikt is in de films dat het echt de moeite waard moet zijn om de boeken weer eens te lezen. Dat lijkt mij een geweldig plan voor de komende donkere maanden.
Ik werd destijds halverwege de boekenserie pas fan. Dus heb ik de laatste twee delen in het Engels gelezen, direct toen ze uitkwamen. Wat zou het leuk zijn om de hele serie in één keer in het Nederlands te lezen. Maar die heb ik dus niet. Dus ga ik op zoek naar de hele serie in het Nederlands. Ik zie de prachtigste verzamelboxen voorbij komen, maar dat zijn allemaal Engelse versies.
Tot ik op mijn favoriete site, Vinted, een prachtdeal zie. Nog in hele goede staat en niet te duur. Natuurlijk een beetje afgedongen, dat hoort zo op Vinted, en ja hoor, bod geaccepteerd. Ik zie me al helemaal zitten met de open haard van Netflix op de achtergrond en de kaarsen aan, klein leeslampje en wie weet haal ik het dan net voor het eind van het jaar om ze uit te lezen, het wachten is op de levering, dan kan ik beginnen.
Alsof het zo moet zijn komen ze op mijn vrije dag binnen, en de verkoper heeft niets te veel gezegd. Ze zien er prachtig uit, duidelijk maar één keer gelezen. Ik pak mijn stofdoek en maak een mooi plekje vrij op de boekenplank. Keurig zet ik ze op volgorde terwijl zoonlief binnenkomt. Ik zeg: “Ik heb nou iets gaafs, moet je kijken”, en ik vertel hem mijn verhaal terwijl ik de boeken aanwijs.
Hij kijkt me aan en met een twinkeling in zijn ogen zegt hij: “Waarom heb je die gekocht, op die plank erboven staan ze toch allemaal al, op eentje na geloof ik. Die heb je ons toen voorgelezen toen we klein waren.” En ineens komen die herinneringen weer terug, hoe kon ik dat vergeten zijn? Ik zie wel dat ze op de plank erboven niet op volgorde staan, zou dat het euvel geweest zijn dat ik het niet door heb gehad.
Ik probeer nog te zeggen dat ik dat heus wel weet, maar dat ik het expres heb gedaan om ze beiden ooit een complete set mee te kunnen geven als ze het huis uitgaan. Daar trapt hij natuurlijk niet in. Ik zucht maar weer een diep en duik het eerste boek in.
















