Duurzaam & Dichtbij: Wat kost een lozing ons eigenlijk?

In Telstar/Eendracht stond het kort en hard: in de Oude Polder van Pijnacker was een sloot zwaar vervuild. Handhavers van Delfland maten nitraat boven 250 milligram per liter. 

Door Martin Bakker

De norm is 1,8. Er zaten ook bestrijdingsmiddelen in. Misschien ook Pfas, maar dat wordt nog niet standaard meegenomen in de metingen. Delfland pompte 30 kubieke meter weg en zette e-DNA-techniek in om de dader te vinden. Dat bleek een tuinder. Sinds ik deze column schrijf lees ik de reacties onder natuur- en milieuberichten. Ook op Facebook. Onder dit bericht vroeg iemand: wat kost dat nou helemaal. Spottend misschien, maar wel een goede vraag. Wat kost zo’n lozing ons als inwoners? Een lozing lijkt klein en onbeduidend. Het is het niet. Veel schade zie je niet meteen. Als er niet wordt opgetreden, volgen er meer lozingen. Dan betaalt de natuur, en wij. Te veel mest en middelen maken water groen van de algen en arm aan zuurstof. Vissen gaan dood. Waterplanten verdwijnen. Slootkanten slaan dicht. Gevolg: vaker maaien, vaker baggeren. Soms doet het waterschap dat, soms de gemeente. In beide gevallen betalen wij mee, via de waterschapsbelasting en via de gemeentebelasting. We wonen op en rond het water, water is overal. Vies water blijft niet in de sloot. Het zakt weg in de bodem of stroomt door naar plassen en vaarten. Drinkwaterbedrijven moeten dan harder zuiveren. Dat kost geld. Dat zie je terug op je rekening. 

Gifstoffen verdwijnen niet snel. Ze komen in bodem en oppervlaktewater terecht. Soms eindigen ze in voedselgewassen. Een deel kan zelfs in drinkwater sporen achterlaten. Dat is een gezondheidsrisico en een risico voor het eten in je moestuin en op termijn voor al het voedsel in de regio. En de bestuivers. Bijen, zweefvliegen, vlinders. Pesticiden raken juist die soorten. Op een mondiale schaal betekent minder bestuiving betekent minder oogst. Minder keuze. Hogere prijzen. Minder gezond eten. Meer armoede. Wat kost het dan? Als iemand wordt gepakt, lopen de bedragen op tot tienduizenden euro’s. Als niemand wordt gepakt, loopt de rekening door. Dan praten we over vele honderdduizenden euro’s aan beheer, zuivering en schade. Plus verlies aan natuur, gezondheid en voedselzekerheid. Dat laatste staat niet op een factuur, maar we voelen het wel. Strikte handhaving door Delfland is dus geen luxe. Het is bescherming van iets dat van ons allemaal is: schoon water. Wilt u reageren, mail naar reactie@nmpijnacker.nl. Wilt u NMP steunen? Meld u dan aan als lid op NMP.nl.