Verrassingsfeestje voor ‘Daan Haket zestig jaar kweker’

Op de Derde Dinsdag van September in het jaar 1965 werd Daan Haket tuinder. Precies zestig jaar later werd bij Tout le Monde gevierd dat de zoon van Koos Haket uit Pijnacker en Corrie van Eijk uit Nootdorp alweer zestig jaar tuinder was.

In verband daarmee zou op ‘de eigenste dag’, dinsdag 16 september, een etentje plaatsvinden bij restaurant Tout le Monde met de kinderen en de kleinkinderen. Wat Daan niet wist dat was dat zijn zoons met medeweten van Gré, de echtgenote van Daan, een verrassingsfeest hadden georganiseerd met daarbij heel veel genodigden die in die zestig jaar een grote rol hebben gespeeld in zijn kwekersbestaan.

Daan wist niet wat hij zag en de emoties waren even zodanig dat hij met ogen vol tranen en een mond vol tanden stond. Zeker dat laatste gebeurt niet heel snel.

Veel familieleden maar ook oud-medewerkers waren van de partij. Heel veel meisjes en jongens hebben destijds bij Aad en Daan Haket tomaten geplukt of ‘sla gestoken’. Het was altijd super gezellig zodat hele gezinnen er als scholier werkten. Ook voor stagiaires van tuinbouwscholen stonden Aad en Daan altijd open.
De meest bijzondere figuren kwamen langs en altijd kregen ze van Daan een hoog cijfer. Daan komt uit een gezin van tien kinderen. Zes meiden en vier jongens. Hij was een van de jongste kinderen. Zijn vader Koos had een kwekerij aan de Vlielandseweg. Daar was oudere broer Aad – onlangs overleden toen hij net negentig was geworden – als kweker begonnen.

In 1965 begonnen Aad en Daan, die een kleine negen jaar jonger is en nu 81 is, samen een kwekerij aan de Blokweg. Aad was dus al even bezig als kweker en Daan kwam er bij toen hij terugkeerde van een heel levendige en leerzame militaire dienstperiode.

Aan de Blokweg ontwikkelde de toenmalige groenteveiling van Pijnacker een nieuw tuinbouwgebied. Broer Aad zei met grote nadruk tegen gemeente-, bank- en veilingbestuurder Cor Kerklaan, de man die de percelen verdeelde en toewees, dat hij dat bepaalde stuk land wilde hebben en anders niks. Later zou voormalig eigenaar, boer Piet van Leeuwen van de Katwijkerlaan, tegen de broers Haket zeggen dat ze het beste land van de hele polder in bezit hadden gekregen.

Aad en Daan gingen tomaten en sla telen. Het ging meteen heel goed en ieder jaar hadden ze een goede omzet. Iemand van de Belastingdienst kwam een BTW-controle uitvoeren en die man was onder de indruk van ‘het ramengeld’ van de broers Haket. De omzet per ‘raam’ dus. Waarop Daan tegen de fiscale man zei: ‘Ik heb een zwager in Den Haag met drie ramen en die heeft nog een veel hogere omzet per raam.’ De man kon er smakelijk om lachen.

De taakverdeling tussen Aad en Daan was dat Aad toch vooral het opperhoofd was die Daantje als zijn veel jongere broertje bleef zien. Daan vond het prima. Hij vindt het heel mooi dat Aad hem altijd de vrijheid gaf om buiten de tuinderij te genieten van het leven. Met Gré en de drie zoons naar het strand als het in de zomer mooi weer was of waar dan ook een feestje mee vieren. Op zijn 81ste doet Daan dat nog steeds en echtgenote Gré Langelaan uit De Lier heeft hem altijd de ruimte gegeven. De twee hebben elkaar ooit ontmoet bij een ‘bal’ van Dansschool Wesseling. De pa van Gré – die uit een gezin komt van dertien kinderen – moest wel even wennen aan die snuiter uit Pijnacker, maar dat kwam uiteindelijk toch goed.

Een kleine dertig jaar geleden hadden we ook een verhaal met Aad en Daan. Zij waren toen de laatste tomatentuinders die nog ‘in de grond’ teelden. Alle andere kwekers waren overgegaan op kweken op steenwolmatten die dan de ideale voeding krijgen toegediend. De broers Haket zijn altijd hun eigen gang blijven gaan en lieten zich ook niet het hoofd op hol brengen door ‘mensen van de bank’. Ze dopten ook op dat gebied hun eigen boontjes.

Het was overigens heus niet altijd rozengeur en maneschijn. Rond 1995 hadden ze een paar jaren waarin de tomaten geen rooie cent opbrachten. Maar ook toen gingen ze stug door op hun eigen manier, ook al zeiden ‘bankmensen’ dat ze er beter mee konden stoppen.

Ze waren heel goede tuinders die op sommige gebieden hun tijd ver vooruit waren. In een tijd dat alle kwekers hun grond omspitten, lieten Aad en Daan dat al achterwege, om zo het bodemleven intact te laten. Toen Aad een beetje op leeftijd raakte - hij was rond de 62 - besloten de broers pioenrozen te gaan telen van het soort Sarah Bernard. De planten van toen staan er nog steeds in en doen het nog heel goed. Het voordeel van pioenen is dat je door het jaar heen niet zo veel hoeft te doen. Alleen tijdens de relatief korte oogstperiode is het hard werken. In die periode komt de hele familie Haket in actie om de klus te klaren. Het is dan weer ouderwets gezellig.

Binnenkort gaat Daan weer met de handzeis het gewas een paar centimeter boven de grond afmaaien. De zeis waarmee hij dat doet, is ook al zo’n zestig jaar oud. Het steeds weer slijpen van die zeis heeft ervoor gezorgd dat ‘het mes’ nu een heel stuk kleiner is geworden. “Die zeis doet het nog goed”, zegt Daan die ongeveer vijf weken nodig heeft voor het maaiwerk. De kas is dezelfde als in 1965 zoals dus de grond sinds 1975 niet meer is gespit.
Bij de pioenenteelt wordt geen kunstmest gebruikt maar wel biologisch gecertificeerde voedingstoffen. Kippen, mussen en merels zorgen ervoor dat er een goed biologisch evenwicht is en dat er geen insectenplagen zijn. Daardoor is de kwekerij biologisch gecertificeerd met het Skal-keurmerk en dat is in de pioenenbranche best bijzonder.

Daan had niet verwacht dat hij op zijn 81ste nog de vereiste fysieke arbeid zou kunnen doen, zoals het handmatig maaien van het gewas in de kas. Hij gaat gewoon door met het werk en vergeet intussen zeker niet van het leven een gezellig feestje te maken. Op Koningsdag en als de Ronde van Pijnacker wordt verreden is Daan er altijd bij. Iedere donderdagavond is hij te vinden in de kelder van Gerrit van Schie waar shantykoor Schiehaven repeteert. Buiten de pioenenoogsttijd zal hij nooit een optreden missen.

Gré vertelt dat ze altijd heeft meegewerkt in het bedrijf, dus zij is feitelijk zestig jaar tuindersvrouw. Waar Daan altijd flamboyant en druk was en is, daar is Gré een stuk rustiger. Als we opmerken dat Daan altijd probeert jeugdig te blijven en jeugdig over te komen, zegt Gré: ‘Hij doet heel erg zijn best om een kwajongen te blijven.’ Ze denkt er wel eens het hare van maar ze snapt ook wel dat de man een echte levensgenieter is. Een man die barst van de verhalen over van alles en nog wat. Mooi is het ook om hem weersvoorspellingen te horen doen voor de lange termijn. Zo voorspelt hij al dan niet strenge winter en zonnige zomers!

Daan is ook altijd in voor een geintje of een gekheidje. Toen hij en Aad nog tomaten in de grond teelden, vroeg iemand: ‘Zitten er nog veel tuinders in de grond?’ Het antwoord van Daan: ‘Heel wat, maar de meeste zijn dood!’