Frank van Kuppeveld krijgt weer tijd om te zingen

Pijnacker-Nootdorp - Tot verrassing van vriend en (denkbeeldige) vijand kondigde wethouder Frank van Kuppeveld donderdag 29 januari aan het eind van de laatste raadsvergadering van deze raadsperiode (2022-2026) zijn onmiddellijke vertrek aan. Geen politieke crisis, niets aan de hand, zegt de Nootdorper. Het werk is gedaan, het waren geweldige jaren in de gemeenteraad en in twee opeenvolgende colleges. Dus is het tijd voor andere bezigheden, zoals zingen in een koor van welke omvang ook.

We spreken Frank van Kuppeveld op de eerste maandag van februari bij CulturA, ook wel de Huiskamer van Nootdorp genoemd. Het nette wethouderspak heeft al plaatsgemaakt voor een keurige trui, nu hij vertrokken is als wethouder. Dit interview doet hij op persoonlijke titel.
De 61-jarige inwoner van Nootdorp is in een prima stemming. Hij blikt welgemoed en positief terug op een prachtige tijd in zijn leven. Tussen 2010 en 2018 was hij raadslid voor het CDA en vanaf 2018 tot heden was hij wethouder in twee opeenvolgende colleges. In beide periodes met nagenoeg hetzelfde takenpakket: wonen, bouwen, duurzame tuinbouw, energietransitie en grondzaken.

Frank: “Dat was inderdaad precies het takenpakket dat ik voor ogen had. In 2018 trad er een geheel nieuw college aan met Ilona Jense, Peter Hennevanger, Hanneke van de Gevel en ik. We hadden destijds nog geen vijf minuten nodig om de taken te verdelen. We hadden allemaal de zaken die we leuk vonden en die aansloten op onze deskundigheid en interesse.”

Frank van Kuppeveld komt van origine uit Oss waar zijn 87-jarige moeder nog woont. Zijn 23 jaar geleden overleden vader werkte bij Philips. Frank had in Eindhoven op de TU elektrotechniek met de specialisatie telecommunicatie gestudeerd en kwam voor een baan bij de PTT/KPN naar het westen van het land waar hij zich snel thuis voelde. Bij Nokia ontmoette hij zijn partner Astrid met wie hij rond 2000 in Nootdorp kwam wonen.

Een jaar of twintig was Frank lid van de PvdA. In de roerige tijd van Fortuyn en Balkenende schoof hij op naar het midden en werd lid van het CDA. Van 2004 tot 2010 was hij voorzitter van de CDA-afdeling Pijnacker-Nootdorp en toen onder meer in de weer met verkiezingscampagnes. In 2010 werd hij raadslid en acht jaar later wethouder, als opvolger van Bob van der Deijl, de huidige voorzitter.

“Ik kijk terug op een geweldige tijd in de lokale politiek. In 2010 stond ik ook op de lijst voor de Tweede Kamer, namelijk op plek 51. Ik heb veel geleerd in die periode maar zou nu absoluut geen ambitie meer hebben voor de landelijke politiek. Daar is iedere nuance weg, terwijl ook de omgangsvormen tot een dieptepunt zijn gedaald. Polariseren op inhoud en scherp debatteren vind ik prima, maar met modder gooien en elkaar voor heks en rotte vis uitmaken, dat kan er bij mij niet in. Ik ben echt heel blij met de manier waarop bij ons in Pijnacker-Nootdorp politiek wordt bedreven. Hier gaat het er gelukkig nog altijd beschaafd aan toe. Ik heb als raadslid en wethouder ook nooit nare dingen meegemaakt.”

Terwijl Van Kuppeveld zeker in zijn laatste periode best stevige dossiers op zijn bord kreeg, zoals de komst van een AZC naar Pijnacker. Het in zijn ogen prima plan met ook nog eens 150 woningen voor gewone woningzoekenden paste heel goed bij de Spreidingswet waar minister Faber uiteindelijk niet veel uitvoering aan wilde geven. Het werd met 16/15 weggestemd.

Een alternatief is er volgens Van Kuppeveld nog niet, maar zijn verwachting is dat de Rijksoverheid cq de nieuwe regering toch een keer een beroep op Pijnacker-Nootdorp komt doen, al dan niet via een zogenoemde aanwijzing.

2500 woningen
Het woord woning is al genoemd. Wonen en bouwen waren twee op elkaar aansluitende taken van Van Kuppeveld de laatste acht jaar. In die periode zijn in de gemeente toch zo’n 2.500 woningen gerealiseerd. Dat is in het licht van zaken als weerbarstigheid en tegenstand en verschillende malen beroep bij de Raad van State toch geen gek resultaat.

“Misschien had het er nog wat meer mogen zijn. Daarbij hadden we ook meer voor starters en senioren willen bouwen. Voor veel starters is het echt lastig en bij de ouderen is de doorstroming het grote probleem. Ouderen die in hun eentje een woning met drie lagen bewonen, zijn er veel te veel. Je kunt het ze niet kwalijk nemen: de mogelijkheden om door te stromen, zijn er te weinig. Daarom is een project als Casa Vita in Pijnacker-Centrum geweldig. Zowel in de particuliere markt als in de sociale huur wonen daar nu heel veel mensen die een eengezinswoning hebben vrijgemaakt voor gezinnen.”

Ook op het gebied van de energietransitie is niet alles gelukt wat de CDA-wethouder voor ogen had. Hij vindt het jammer dat de wijk Klapwijk nog niet is aangesloten op een warmwaternetwerk. Met de juiste wettelijke onderbouwing en subsidiëring vanuit het Rijk moet het een volgende keer wel lukken, vermoedt Frank. “Ik verwacht hierbij van het toekomstige kabinet Jetten meer dan van het huidige kabinet Schoof.”

Intussen is er op het gebied van isolatie en verduurzaming van het energieverbruik toch best veel gebeurd. “Onze Energiecoaches hebben meer dan vijfhonderd keukentafelgesprekken gevoerd met veelal een positief resultaat. Er moet gewoon doorgegaan worden met verduurzamen. Afhankelijk zijn van fossiele brandstof vanuit Rusland was al een gepasseerd station en intussen kunnen we ook niet meer al te vast op gas uit de Verenigde Staten rekenen. Dus de noodzaak om te innoveren en te verduurzamen op energiegebied is groter dan ooit. En dus niet alleen vanwege het klimaat”

Tuinbouw
Tuinbouw met alles wat daar bij hoort was ook acht jaar lang de wethouderlijke verantwoordelijkheid van Frank van Kuppeveld. De drie resterende grote duurzame tuinbouwgebieden van Pijnacker-Nootdorp blijven voor hem als palen boven water staan.

“Dat is gewoon verankerd in ons beleid en dat van de provincie. Er moet ruimte blijven voor tuinbouwondernemers die willen groeien en innoveren. En daarbij moet ook het bedrijfswoningenvraagstuk op een passende manier van een antwoord worden voorzien. Zowel de tuinbouwondernemers als de bewoners van al dan niet voormalige bedrijfswoningen hebben daar recht op. Er zijn verschillende oplossingen mogelijk en wat het ook wordt: er staat nog niks vast en het gaat allemaal in goed overleg met de betrokkenen. Een oplossing zou kunnen zijn dat mensen hun bestaande woning opgeven, maar alleen als dat nuttig en haalbaar is. Zoiets is ook alleen haalbaar en betaalbaar als tuinbouwondernemers ter plaatse willen herstructureren, vernieuwen en uitbreiden.”

Ander issue: het plan van Berg Roses om in Delfgauw een campus voor driehonderd lokale arbeidsmigranten te realiseren. “Zo’n plan ontwikkelen past onder voorwaarden binnen het beleidsplan op dit gebied. Wel is het zo dat de initiatiefnemer, in dit geval Berg Roses, op basis van de nieuwe Omgevingswet zelf de participatie en de inspraak moet organiseren. Dat gebeurt nu ook. De hele planontwikkeling zit nog in de beginfase. 

Uiteindelijk moet de gemeenteraad alles wegen en een besluit nemen. Natuurlijk vinden mensen er van alles van. Zeker ook de inwoners van Oud Delfgauw. Het gaat nooit vanzelf en je krijgt altijd onrust en emotie en dat is begrijpelijk. Dat hebben we bij het AZC-plan ook gezien. Toch zou ik iedereen willen aanraden eens een kijkje te nemen op plekken in Lansingerland en het Westland waar reeds dit soort complexen zijn ontwikkeld. We hebben alleen al in de tuinbouw in onze gemeente 1.000 tot 1.500 arbeidsmigranten. Die mensen moeten ergens fatsoenlijk kunnen wonen, ook binnen onze gemeente. Dat kunnen we niet alleen aan de grote steden om ons heen overlaten, met allerlei schrijnende toestanden waarbij veel te veel mensen op een paar vierkante meter moeten wonen.”

Als gestopte wethouder maar blijvend betrokken inwoner blijft Frank van Kuppeveld dit soort ontwikkelingen met veel belangstelling volgen. Zoals ook de ontwikkeling van de laatste Nootdorpse woonwijk Dwarskadegebied waar 1.500 woningen komen en de ontwikkeling van De Huiskamer van Pijnacker, ofwel het Sociaal Cultureel Centrum in hartje Pijnacker.

Beide zaken kwamen onder verantwoordelijkheid van Van Kuppeveld donderdag 29 januari ‘onder de hamer’ in de laatste gemeenteraad van het jaar. De Gebiedsvisie Dwarskade werd vastgesteld en het SCC Pijnacker kreeg er een paar miljoen euro bij zodat het Programma van Eisen voor een volwaardig ontmoetings- en theatercentrum overeind bleef.

“Ik ben heel blij dat het straks wordt gebouwd zoals bedacht en voorgenomen. We krijgen in 2028 een prachtige en volwaardige voorziening die in veel behoeften voorziet en die een grote impuls is voor het centrum van Pijnacker.”

Met die twee zaken in de knip zat het werk voor wethouder Frank van Kuppeveld er op. “Ik had al veel eerder besloten dat twee periodes van vier jaar als wethouder voldoende is. Ik kom niet terug. Het werk is gedaan. Natuurlijk blijven de meeste wethouders rustig zitten en het lopende werk doen totdat er een nieuw college aantreedt. Ik heb rond de jaarwisseling besloten om dat moment niet af te wachten en me nu al te oriënteren op wat ik hierna ga doen. Mijn plan is om als adviseur aan de slag te gaan op het gebied van energietransitie en/of gebiedsontwikkeling. Uiteraard buiten Pijnacker-Nootdorp. Of als zelfstandige of in aansluiting op een bestaand kantoor. Verder krijg ik nu meer tijd voor hobby’s als bijvoorbeeld zingen in een koor. Dat heb ik in het verleden veel gedaan. Heel lang ging dat dat niet meer. Als wethouder ben je vaak drie tot vier avonden per week bezig terwijl een koor wel op je moet kunnen rekenen. Misschien ga ik ook wat meer vrijwilligerswerk doen. Wie weet bij RKDEO waar ik iedere week trouw – en eerlijk - grensrechter ben bij RKDEO zaterdag 4, het team van onze zoon van 23”, aldus Frank van Kuppeveld die tot slot nog opmerkt dat zijn gezondheid na een mindere periode weer uitstekend is.