
Ingezonden: Woningtekort!
IngezondenHet woningtekort raakt steeds meer mensen, in alle leeftijden en situaties. Een 25-jarige die haar eigen plekje wil omdat ze er klaar voor is. Een 31-jarige die eindelijk uit huis wil, maar nergens terechtkan. Een moeder die met haar peuter op zolder woont bij haar eigen moeder, omdat ze nergens anders heen kan. De verhalen verschillen, maar de vraag blijft hetzelfde: waar moeten zij naartoe?
In Pijnacker-Nootdorp is het al jaren onmogelijk om een fatsoenlijke woning te vinden onder de €250.000. Het enige wat je soms tegenkomt is een appartement van 34 vierkante meter, waarin je in de woonkamer moet slapen. Zelfs voor zo’n woning moet je als starter meer dan €53.000 bruto per jaar verdienen – ruim €4.000 per maand.
Ondertussen worden er vooral nieuwbouwwoningen van boven de €600.000 gebouwd, of piepkleine appartementen voor drie ton. Betaalbaar is het niet. De weinige woningen die ooit betaalbaar waren, worden vaak verkocht door oudere generaties – zogenoemde ‘boomers’ – voor bedragen van rond de €350.000. Vervolgens worden ze grondig verbouwd en binnen een paar jaar voor bijna het dubbele opnieuw verkocht. Starters en jonge gezinnen maken geen kans. De markt is oververhit, scheefgegroeid en onrechtvaardig.
Toen de vier appartementencomplexen aan de Thorbeckelaan in Pijnacker werden verhuurd, kregen starters uit de eigen gemeente nog voorrang. Maar bij WIJCK, het nieuwbouwproject dat nu in de belangstelling staat, is deze lokale voorrangsregel verdwenen. En dat terwijl er per woning meer dan 300 reacties binnenkomen. Geen wonder dat jongeren die in deze gemeente zijn opgegroeid, worden weggejaagd. Ze vertrekken naar de stad, weg van hun familie, vrienden en vertrouwde omgeving.
Gescheiden ouders zijn nog slechter af: zij moeten hun kinderen uit hun veilige thuissituatie halen omdat er simpelweg geen plek is – en de gemeente biedt geen hulp. Woningcorporaties reageren ondertussen ongegeneerd met opmerkingen als: “Als u uit Pijnacker komt, moet u maar particulier proberen te huren.” Alsof dat een realistische optie is. Een sociale huurwoning mag maximaal €900,07 kosten. De gemiddelde particuliere huurwoning in Pijnacker staat op Funda voor €1.533. Dat zijn woningen die volledig ingericht zijn, maar waar geen ‘thuis’ van mag worden gemaakt. Er is niets menselijks aan. Er bestaan zogenaamd voorrangsregels in Pijnacker-Nootdorp, maar die blijken ontoereikend. Jongeren krijgen alleen voorrang als de woning expliciet voor hen bedoeld is.
Ouderen boven de 65 krijgen voorrang bij doorstroom, en mensen in sociale huur mogen soms doorstromen naar middenhuur. Maar gescheiden ouders met kinderen, die op het punt staan om dakloos te worden, krijgen geen enkele hulp. In regio Rijnmond is hiervoor wel urgentie mogelijk. Haaglanden – en dus ook Pijnacker-Nootdorp – sluit deze mensen uit. Hoe kan dat? De vraag is niet of dit een probleem is. De vraag is waarom dit probleem structureel wordt genegeerd. Hoe kan er wél bijna €200.000 worden uitgetrokken voor huisvesting van statushouders, maar géén plan of budget beschikbaar zijn voor jongeren, gescheiden ouders of inwoners die al jaren in deze gemeente wonen en vastzitten? Wanneer gaat de gemeente eindelijk kiezen voor haar eigen mensen?
Wendy Groenewegen, Pijnacker
















