Het dorp uit...

Afgelopen maandag was ik met een vriend op bezoek bij een wederzijdse vriend in Uffelte. Ik kan mij indenken dat niet iedereen weet waar Uffelte ligt, nou dit plaatsje is onderdeel van de gemeente Westerveld in de provincie Drenthe. 

Ik bevond mij in een zogeheten ‘esdorp’, oftewel een dorp met een brink. In heel veel opzichten is Uffelte met slechts 1425 inwoners niet te vergelijken met Pijnacker-Nootdorp. Het zelfbenoemde wandeldorp komt zelden in het nieuws. Toch is er wel een eigen krant. Het Uffelter Dorpsnieuws; deze uitgave van de Dorpsgemeenschap Uffelte verschijnt 16 keer per jaar.

Bewoner Wim klaagde dat Nederland lijkt te bestaan uit twee gedeelten, namelijk enerzijds de beide Hollanden met Utrecht en anderzijds alles daarbuiten dat overgeleverd is aan de wensen van Den Haag.

Als voorbeeld noemde hij de overlast van wolven in zijn woonomgeving, iets waar wij in Pijnacker-Nootdorp geen hinder van ondervinden. Hij gaf aan dat de provincies Groningen en Limburg, met bij elkaar ongeveer 1,7 miljoen inwoners, al vele jaren het ergst gedupeerd zijn. Het valt niet te ontkennen dat er een flinke kern van waarheid in zit. Er zijn wat overeenkomsten tussen de meest noordelijke en meest zuidelijke provincie.

Beide provincies hebben op geheel eigen wijze een grote rol gespeeld bij de energievoorraad voor Nederland (en daarbuiten). Beide provincies hebben regelmatig te maken met aardbevingen. Het zijn provincies die ik (wellicht ten onrechte) zelden bezocht heb, maar die wel degelijk veel bezienswaardigheden in huis hebben. Dat geldt zeker voor de steden Groningen en Maastricht.
Door de autorit naar Drenthe en ook terug viel op dat er veel verkeer op de wegen was, maar dat wij geen last van een file hadden ondanks wat wegwerkzaamheden. Ook dat de kwaliteit van ons wegennetwerk veel aandacht krijgt. Met ongeveer negen miljoen auto’s is dat natuurlijk van groot belang. De goede planning van Rijkswaterstaat kan ik hier niet los van zien.

Er gaat mogelijk veel fout in ons land, maar laten we niet vergeten dat er ook veel goed gaat. 

Erik Bevaart