Ouwe ziel

Soms kom je iemand tegen en die gaat je heel lang bijblijven. Ik zal het uitleggen. Op mijn werk worden wij regelmatig geholpen door een bataljon stagiaires. Aan de een heb je wat minder dan aan de andere. Maar dat geeft helemaal niks. Ze zijn bij ons om wat te leren en de een pakt dat sneller op dan de ander. Dikke prima.

In september kwam er een Mbo-stagiair van de opleiding junior eventmanagement. 17 jaar pas. Dus dan is het zaak om hem voorzichtig aan de hand mee te nemen en hem continu te begeleiden. Maar zijn eerste klus was helpen in het weekend van De Verbeelding en dat is het altijd zo druk bij ons, er waren wel 16 optredens verspreid over drie dagen, dat we al gauw uit pure noodzaak ons kuiken los moesten laten.

Zo ontstond al snel de zin de we sindsdien duizenden keren hebben uitgesproken: “Kun jij even….”, en dan volgde; …even helpen, de boel regelen, activiteiten aansturen, draaiboeken maken, sjouwen, printen, plastificeren, achter de bar staan, boodschappen doen et cetera. Maar in plaats van gillend weg te rennen werd zijn glimlach steeds breder en stapte hij kordaat naar voren. Pakte de telefoon aan, vroeg bezoekers of hij kon helpen en leek niet in de stress te krijgen. Hij runde feitelijk na een tijdje hier de hele toko. Toen wij toch maar eens vroegen hoe dat kwam dat hij zo open, gastvrij en hulpvaardig in onze bedrijfsvoering stapte, vrijwel zonder enige kennis in het begin wat wij hier allemaal doen, antwoordde hij: “Ik ben een ouwe ziel.” Ik stikte eerst van het lachen, nog nat achter de oren, zo groen als gras, volgens de wet verre van volwassen en dan zo uit de hoek komen. Maar het bleef me toch bezighouden. Hoe kan het dat de ene Gen-Z’er zo naadloos past in het team met overwegend stokoude mensen, althans in de ogen van de jeugd dan. De algemene mening van mensen is toch dat Gen-Z’ers liever lui dan moe zijn en alleen maar op hun telefoon zitten.

Misschien komt dat inderdaad wel omdat hij al een keertje heeft proefgedraaid op aarde, ik heb geen idee. Het maakt ook niet uit. Ik heb zoveel plezier gehad van zijn aanwezigheid, zo leuk samengewerkt, zoveel gelachen ook. Het leven gaat na deze week anders zijn op de werkvloer, maar het geeft mij vertrouwen in de toekomst, in de nieuwe generatie.

Manuela Bijl