Toppers in de Groenzoom

Na weken met grijze luchten, kou, regen en harde wind was het opeens heerlijk weer. Fris, maar zonnig en weinig wind. De wereld zag er anders uit en het viel me op dat er al aardig wat sneeuwklokjes in onze achtertuin boven de grond waren gekomen.

Door de warrige omgevallen stengels van ijzerhard werden de sneeuwklokjes aan het zicht onttrokken. Terwijl ik de oude stengels verwijderde moest ik denken aan een verhaal van stadsecoloog Michel Barendse dat hij zijn tuin niet ‘winterklaar’ maakte, maar het dode plantenmateriaal juist liet liggen voor kleine diertjes en de vogels die daarvan eten. Met die gedachte heb ik alleen wat stengels weg gehaald en de rest heb ik zoveel mogelijk gelaten voor wat het was, want de winter is nog niet voorbij. Toen ik in onze vijver keek zag ik daar tot mijn schrik twee blauwgrijzige opgeblazen bruine kikkers aan het wateroppervlak drijven. In een natuurlijke houding alsof ze leefden, maar ze waren overduidelijk morsdood. Onze vijver is dusdanig klein en ondiep dat hij waarschijnlijk tot op de bodem is bevroren tijdens de vorstperiode in januari. 

Ik heb wel eens tips gelezen wat je kunt doen om te voorkomen dat de kikkers in je vijver dood vriezen. Onze vijver is een metselton en dan kun je niet veel anders doen dan hem helemaal leeg scheppen en afdekken. Dat is een vervelende klus en ik bedenk dit altijd te laat. Even later kreeg ik bericht van mijn vogels-kijkende-echtgenoot, dat hij op weg was naar de Groenzoom. Daar waren twee toppers gezien. Of ik ook zin had om te komen kijken… Dat klonk veelbelovend, want toppers zie je zelden in de omgeving van Pijnacker. Ze broeden niet in Nederland. Overwinteraars worden vooral in het IJsselmeer gezien. Deze eenden lijken op kuifeenden, maar dan zonder kuif. Verder heeft het topper mannetje een grijze rug (zwart bij kuifeend) en het topper vrouwtje heeft veel wit rond de snavelbasis (weinig of geen wit bij kuifeend). In de Groenzoom ontmoette ik mijn echtgenoot. Met de telescoop had hij de toppers al snel gevonden. Het was een prachtig paar, vol in broedkleed! Zo mooi had ik ze nog nooit gezien, alhoewel ze nog behoorlijk ver weg zaten. De kop van het mannetje glansde metallic groen in de zon, duidelijk groener dan de koppen van de kuifeendmannetjes. Het topperpaar zwom tussen de kuifeenden en de tafeleenden. Drie soorten duikeenden bij elkaar. Ze doken veel en onstuimig onder water, meer om te badderen en te dollen dan om eten te zoeken. Volgens mij waren ze uitgelaten door het lekkere zonnige weertje.

Caroline