Altijd reuring bij Christa en Nick

Burgemeester Björn Lugthart was vorige week vrijdag een uurtje op visite bij het diamanten echtpaar Christa Rommerskirchen en Nick Mars. Zij wonen alweer dertien jaar in De Windlusthof, een hofje in Nootdorp dat bereikbaar is via de Dokter Bakkerenlaan. Een prachtig oord om te wonen, behalve dan ten tijde van de jaarwisseling als de vuurwerkoverlast aanzienlijk is.

Christa en Nick vinden al dat vuurwerk niet prettig, ofschoon ze toch wel van ‘een beetje herrie’ houden, maar dan wel graag feestelijke ‘herrie’. Ze zijn echte levensgenieters en gezelligheidsmensen. Dat begon al op de dag dat ze elkaar voor het eerst ontmoetten. Nick was als Luchtmachtman samen met vriend Frans van der Heijden gelegerd in Duitsland, niet zo ver van Bonn. Het was rond 1960. De Koude Oorlog werd er niet warmer op en Nederland was de oorlog nog aan het verwerken en intussen zochten Nick en Frans weekendvertier. Ze kwamen terecht in een klein café in een dorpje bij Mönchengladbach en ontmoetten daar de twee dochters van de cafébaas. Frans trof het met Annemarie Rommerskirchen en Nick met haar zus Christa. Dezelfde avond deed Frans al een huwelijksaanzoek, maar wel gericht op 29 februari. Een geintje dus dat later alsnog een serieuze wending nam. Frans trouwde met Annemarie en kwam in Nootdorp te wonen. Frans is jammer genoeg overleden maar Annemarie leeft nog volop en voluit. Deze middag zou ze bij het diamanten huwelijksfeest van zus Christa aanwezig zijn, maar ze moest zingen met Sounds of Joy. Gelukkig volgde het echte feest nog. 

Haar dochters Conny en Ineke zijn er wel, evenals schoondochter Brigitte, de partner van Frans-Jozef van der Heijden. Christa en Nick hebben zelf geen kinderen, maar de kinderen van Frans en Annemarie zijn als kinderen voor hen. Ze komen met cadeaus aan, met taart en zelfs met diamanten. Nick neemt met de burgemeester even zijn loopbaan door. Vertelt dat zijn vader rijksveldwachter was en vanuit Noord-Holland in Limburg terecht kwam. Het grootste deel van zijn jeugd beleefde Nick in Deventer en omgeving. Vanaf de MULO werd hij automonteur en vervolgens ging hij vervroegd in dienst waar hij de mogelijkheid kreeg om blijvend aan de slag te gaan en na het volgen van allerlei opleidingen kon hij daar carrière maken. Eerst meer dan twaalf jaar in Duitsland en daarna in Nederland. Op een zeker moment ging hij aan de slag op de Luchtmachtbasis Ypenburg. De wens om net als zwager Frans en (schoon)zus Annemarie in Nootdorp te gaan wonen, ging toen niet in vervulling omdat ze officieel niet economisch aan Nootdorp gebonden waren. Deze eis is nu bijna niet meer voorstelbaar. En dus woonde het echtpaar 28 jaar in Alphen a/d Rijn. 

Dertien jaar geleden ging de wens om in Nootdorp te gaan wonen alsnog in vervulling. Nick was toen al lang en breed met pensioen. In 1992 zwaaide hij af, al was hij zelf liever nog een tijdje doorgegaan. “Ja, hij is een dure voor het Rijk”, zegt Christa lachend. Haar gezondheid is wel flink minder geworden, maar haar stralende lach en haar humor heeft ze nog. Met smaak vertelt ze over de talloze reizen, vakanties en wandelevenementen die ze samen met Nick maar vaak ook samen met haar zus en zwager en hun kinderen heeft ondernemen. In het Kroatische deel van Joegoslavië werden ze hoog in de bergen nog eens ontzettend gastvrij ontvangen door de bergbewoners die hen een Slibovitsch voorzetten. Met handen en voeten ging de communicatie. Toen ze de leeftijd van opa wilden achterhalen door met hun vingers te tellen, kwamen ze er wel achter dat hij zeven geiten had. “Toen later die oorlog daar was, heb ik nog aan die mensen teruggedacht en proberen contact te leggen, maar dat is toch niet gelukt.” Zo kunnen we nog wel een halve pagina doorgaan met levendige verhalen vertellen. Christa en Nick zijn nu halverwege de tachtig. Ze vertellen nog dat ze eigenlijk op 24 december 1962 zouden trouwen, maar een ambtenaar kwam melden dat het gemeentehuis die dag dicht was. En dus werd het een week eerder, met als gevolg dat de ouders van Nick pas achteraf vernamen dat hun zoon en schoondochter ‘verheiratet’ waren. Zwager Frans moest zijn diplomatieke talent inzetten om dat recht te breien. Het kerkelijk huwelijk volgde op 12 juni 1963 en daar waren de ouders van Nick wel gezellig bij…