Jan Gravesteijn erelid van de IJsvereniging Pijnacker

Wanneer hij precies als vrijwillig medewerker bij de IJsvereniging Pijnacker aan de gang is gegaan, weet Jan Gravesteijn niet. De man die zaterdag 4 oktober op De Uithof in aanwezigheid van ‘half schaatsend Pijnacker’ tot erelid werd benoemd, denkt dat hij ongeveer een halve eeuw actief is.

Jan was een van de bouwers van de huidige accommodatie van de IJsvereniging Pijnacker, De Tinteltent aan de Sportlaan/Noordkade. Het gezellige clubhuis is gebouwd in 1986. Voor die tijd was er een ijsbaan een stukje verderop richting de Rijskade. Ook daar was Jan al vrijwilliger. Uit zijn nog jongere jeugd herinnert de geboren en getogen Pijnackernaar zich nog de ijsbaan aan de Zuidweg, aan de andere kant van het dorp. Jan is geboren op 18 november 1952 en hoopt zeer binnenkort dus de leeftijd van 73 jaar te bereiken.

Hij verkeert nog in goede gezondheid en gaat gewoon door met al zijn werk, ook nu hij tot zijn verrassing tot erelid is uitgeroepen door voorzitter Johan van Dam. Het was mooi dat hierbij zo veel jonge en iets minder jonge leden van de IJsvereniging Pijnacker aanwezig waren. De plechtigheid van het erelidmaatschap volgde namelijk direct op de huldiging van clubkampioenen.

Er was jeugdschaatsen op De Uithof en vanwege de viering van het 130-jarig bestaan van de club kon na de prijsuitreikingen iedereen die dat wilde een uurtje gratis schaatsen op de Haagse vierhonderdmeterbaan. Het was dus even zo alsof de baan van Pijnacker, die Jan al zo lang trouw onderhoudt, naar Den Haag was verplaatst.

Natuurlijk is dat een punt van zorg, ook bij Jan en zijn zeer betrokken echtgenote Lia, dat er de laatste tientallen jaren veel minder ijswinters zijn. Klimaatverandering speelt een rol en zeker ook de steeds dichtere bebouwing in dit deel van het land.

Waar zijn de tijden gebleven dat de ijsbaan van Pijnacker een dag of tien open was en dat Lia aan het eind van de avond een grote envelop met contant geld – zeker duizend euro – in de brievenbus liet glijden bij Jan Polij in Pijnacker-Noord. “Het was dan al heel laat in de avond en dan hoorde je die envelop op de grond ploffen. O, als die man er maar niet wakker van wordt, dacht ik dan. Ongelooflijk dat je toen als vrouw alleen met zo veel geld op zak door de nacht fietste, terwijl dat toen heel gewoon was”, zo blikt Lia lachend terug.

Geen moeite was te veel. De box voor jongste dochter Janneke ging gewoon mee en stond in De Tinteltent. De moeder van Lia kwam opdraven om op de kleine te passen, zodat Lia de bar kon bedienen. Jan werkte overdag nog gewoon bij Theo van der Helm Tegels en Sanitair. Hij kwam direct uit zijn werk naar de ijsbaan om mee te helpen bij het onderhoud van de baan en om schaatsen te slijpen. Dat is al tientallen jaren het werk van Jan. Eerst thuis aan de Rivierenlaan – de hele gang lag vol met schaatsen – en later gewoon in een ruimte bij De Tinteltent waar Jan soms hele dagen stond te ronden en te slijpen. Een kunstje dat hij altijd op gevoel uitvoerde en nog uitvoert, zodra dat weer nodig is.

Heel lang deed Jan het hele jaar door het onderhoudswerk aan de baan en de Tinteltent met zijn maten René de Buck en Aad van der Helm. René verhuisde en Aad werd helaas ziek en overleed. Nu is Jan iedere maandagmiddag met onderhoudswerk bezig, samen met Kees de Jong en Dick van der Sar.

Jan vindt het mooi werk en doet het graag maar wat zou het mooi zijn als er weer eens een echte winter zou komen. Ooit was er zo’n echte winter en toen waren ze op vakantie ergens in Limburg. Dat nooit meer. Soms is alles in staat van paraatheid maar kan de baan toch net niet open. Je hebt nou eenmaal een centimeter of acht ijs nodig. Als ijsmeester heeft Jan diverse cursussen gevolgd, maar voor Jan is er maar één ‘les’ van belang: het moet gewoon stevig vriezen!