Ingezonden: Klapwijk
Ingezonden
Eigenlijk moeten wij niet klagen. Met een betaalbaar dak boven ons hoofd, in een fijne woonplaats met alle voorzieningen. Maar toch is er ergernis. Sluimerend, maar steeds groter wordende aanwezige ergernis. Over zaken die al langer lopen.
O.a. namelijk: de ophoging van de wijk Klapwijk (laatste fase), vervanging riolering, glasvezel, straatverlichting, openbaar groen, millieupark (teringzooi), woonwagenlocatie Klapwijkseweg. Zo langzamerhand wordt het toch wel een beetje een bende.
Ik kan het mis hebben, en wellicht zal het in alle toonaarden worden ontkend, maar is het ooit niet begonnen met het meest onzalige idee van dat idiote warmtenet ergens rond 2022 en het gasloos Klapwijk-project, in combinatie met klimaatneutraal Klapwijk? Een zinloos idee, ingegeven door aan de gemeente in het vooruitzicht gestelde subsidie? Wat enkel en alleen draagvlak heeft gehad bij zakkenvullende externen, consultants en projectleiders die hier heilig in geloofden omwille van vooral het vullen van hun eigen beurs. Waar zijn al die moraalridders gebleven nu er geen cent meer te halen valt?
Is niet hierdoor de hele planning overhoop gegooid wat betreft de ophoging van de wijk? (Klimaatneutraal Klapwijk) Nou, dan zijn wij inmiddels heerlijk de dupe... want:
Ik woon in die omgeving die die laatste fase mag heten. En ik erger me net als veel andere bewoners steeds meer aan de staat waarin onze leefomgeving momenteel verkeert. Project(en) lijken steeds maar weer opgeschoven te worden, terwijl zo onderhand al het bestaande, en nog toonbare interieur van onze leefomgeving in het kader van deze projecten inmiddels is gesloopt en verwaarloosd. Openbaar groen is sinds een jaar overal uitgeramd, en er is inmiddels torenhoog en verwaarloosd onkruid voor teruggekomen.
Het door de bewoners verzorgde woonwagenkampje (vroeger 4 plaatsen) is een stukje asfalt met 2 woonwagens met uitzicht op een door onkruid overwoekerde wildernis. Beter plaatst men weer 2 wagens erbij, want de nood voor woonruimte is bij deze groep net zo hoog, zo niet hoger als elders. Toont in ieder geval wat beter dan een oerwoud.
Dan volgt er langs het fietspad nog een enigszins toonbaar hondenveld, waar overigens nauwelijks gebruik van wordt gemaakt. Achter de grote haag lag een mooi speelgrasveld met 2 doelen. Met alle goede bedoelingen zijn deze 2 doelen vervangen door een mooi kunstgrasveld, waar de jeugd gretig gebruik van maakt. Echter de directe omgeving van dit kunstgrasveld is een wildernis en klerezooi met onkruid dat niet wordt onderhouden. Kan je lekker je bal uit de bagger of distels en brandnetels halen, of je lege blikjes en flesjes er in flikkeren.
Deze droevige aanblik begint dan al bij het binnenkomen via het Vrouwenrecht vanaf de Klapwijkseweg, waar alle plantsoenen zijn gesloopt, bomen zijn omgehakt, boomstronken staan te verrotten, samen met het vervallen millieupark waar iedereen bij tijd en wijlen te pas en te onpas zijn of haar kolerezooi neer flikkert. (Dat men zoiets doet, valt niet goed te praten, maar een onverzorgde aanblik heeft m.i. een lagere drempel om iets neer te flikkeren, in plaats van dat het er netjes uitziet. Overigens, dat laatste zijn wij als wijkbewoners ook wel zelf in grote mate verantwoordelijk voor. Dus... wie de schoen past...)
Dan de bruggetjes over de singel.
In de winter je nek breken over een spekgladde houten ondergrond, waar voorheen een gritlaag enige houvast bood, en waar je in de zomer net zo goed over de losgesprongen en kromgetrokken houten balken je nek kan breken, tenzij je houvast zoekt aan de brugleuning, en je de hele avond de splinters uit je klauwen kan trekken.
Eenmaal aangekomen in de straat hobbel je dan van het ene sinkhole naar het andere, door de zoveel breuken in de riolering, en het is wachten op nog grotere ellende. Niet de vraag of, maar eerder wanneer, is hier van toepassing.
Verder zijn we sinds een paar weken ook ineens verblijd met een 2e lantaarnpaal naast de bestaande exemplaren. Vermoedelijk als voorbereiding op iets wat ooit nog gaat komen. Vraag is echter wanneer? En komt er dan ook eindelijk glasvezel? Zodat er op een fatsoenlijke manier vanaf huis kan worden gewerkt via een snelle en stabiele internetverbinding?
Op individuele basis doet een enkeling zijn best om de leefomgeving zo goed als mogelijk te onderhouden, maar als het van u als gemeente af moet komen, hebben wij zo onze ernstige bedenkingen. Natuurlijk zal u ook (terecht of niet) wijzen naar planningen van Dunea en Stedin en andere partijen die hier ook debet aan zijn.
Feit is dat al zeker sinds minimaal 5 jaar sprake is van een achteruitgang van de leefomgeving waarbij u als gemeente een (zeer passieve) rol speelt.
Maar... gelukkig hebben we Frank nog... U weet wel, die meneer die met z’n handen van het onkruid af moet blijven...
Het is een beetje triest. Ik kan er helaas niets anders van maken.
