
Onderweg langs de Kunstroute
CultuurHet was te veel om allemaal te benoemen en te beschrijven in het totaalverslag van De Verbeelding, daarom vandaag nog even een terugblik van tussenstops ‘langs de Kunstroute’ die door de hele gemeente Pijnacker-Nootdorp voerde. Iedereen zal zijn of haar eigen verslag daarvan hebben, afhankelijk van waar je langs gaat en welke van de rond de veertig locaties je bezoekt.
Wij begonnen zondagmiddag 29 september in de Dorpskerk in Nootdorp. Waren daar bijna al voorbij. Het was zeer de moeite waard om om te keren en de kerk in de Dorpsstraat binnen te wandelen. Daar kwam namelijk het een en ander bij elkaar.
Dorpskerk
In de Dorpskerk exposeerde Mieke van Tilburg-Thoms, vooral haar prachtige aquarelschilderijen. De eerste die we ontmoetten was haar dochter Madelon, die voor fotograaf heeft gestudeerd maar uiteindelijk verpleegkundige is geworden. Vanuit haar vak heeft ze belangstelling gekregen voor een project van Zola Care Malawi. Dit project met veel Nootdorpse inbreng behelst de bouw en exploitatie van een kraamkliniek in het Afrikaanse land Malawi.
De kliniek is in aanbouw maar het zal nog even duren voordat het helemaal af is en voordat de zwangere vrouwen uit de regio er terecht kunnen. Een prachtig project waar nog veel geld voor nodig is. Vandaar dat kunstenares Mieke van Tilburg-Thoms had besloten om de opbrengst van de verkoop voor de kraamkliniek te bestemmen. Halverwege de zondag had ze al een en ander verkocht.
Ook dochter Rosanne was van de partij, evenals Aat van Tilburg, de echtgenoot van Mieke. Hij komt uit het ‘aannemersgeslacht’ Van Tilburg. Zijn voorvaderen zijn betrokken geweest bij allerlei werkzaamheden betreffende de Dorpskerk, waar Aat en de andere gezinsleden ook ‘kerkten’. “Wij moesten naar de kerk, maar als pubers hadden we nooit zo veel haast. Onze moeder maande ons dan er uit te komen, want de mensen liepen al. Broodje nuchter kwamen we dus net op tijd in de kerk. Tijd voor ontbijt was er niet geweest.”
Zelf is Aat architect geworden. Hij won rond 1990 een prijsvraag voor een nieuw gemeentehuis in hartje Pijnacker, achter het Witte Huis. Het plan ging na de eerstvolgende raadsverkiezingen niet door. De nieuwe raad en het nieuwe college kozen voor de bouw van een gemeentekantoor op de kop van de Oranjelaan in Pijnacker. De vader van Aat vond het ‘rechtvaardig’ als Aat het gemeentekantoor zou mogen tekenen. Toenmalig wethouder Henny Bos hoorde het verhaal van Aat aan; zei niet heel veel, maar Aat kreeg wel de opdracht, inclusief latere uitbreidingen en de ombouw van de Brandweerkazerne aan de Emmastraat, tot Bestuurscentrum.
Mieke en Aat kwamen daar net vandaan, omdat Ries Kleijnen daar exposeerde. Ries en haar man Bère zijn goede vrienden van hen. En Mieke en Ries zijn kunstcollega’s. Mieke wilde vroeger tuinarchitect of tekenares/schilderes worden. Het laatste werd het. Heel lang werkte ze als illustratrice voor bladen als Ouders van Nu, de Libelle, de Margriet, enzovoort. Daarnaast heeft ze heel veel geschilderd. Aquarel heeft haar voorkeur, vanwege de transparantie van de techniek en de mooie zachte kleuren waarmee je kunt werken. Kleur heeft Mieke altijd gefascineerd.
Smannen
De volgende tussenstap was bij Kees en Marijke van der Sman in De Zonnehof in Nootdorp. Daar exposeren de ‘nazaten’ van Jo van der Sman (1916-1989) en Annie van Hagen. Een groot deel van de negen kinderen – misschien wel allemaal – is creatief. Met dank aan de genen van pa Jo van der Sman die altijd aan het schilderen was in zijn vrije tijd. Maakte de mooiste dingen. Aan de muur hangt een schilderij van ‘pa’ van een object langs de Veenweg. Geen mens weet wat het was of is.
Kees: “Pa zette zijn naam er niet onder, geen jaartal en ook niet wat het was wat hij geschilderd had. Neef Jan was hier vanmorgen. Hij gaat in zijn tekeningen na of hij het gebouw kan vinden.”
Er was het hele weekend gezellig veel aanloop bij deze statie van de Kunstroute. Er was ook van alles te zien: borduurwerk van Kees, keramiek en speksteen van Anneke, speksteen, schilderijen en tekeningen van Lies, houtsnijwerk van Joop, haakwerk van Ria en borduurwerk van zus Riet die al langer geleden overleden is maar zo toch voortleeft in wat ze ooit heeft gemaakt. De opsomming is nog niet volledig.
De volgende generaties zijn intussen ook kunstzinnig actief. Het werk van de jeugd was op een tafel verzameld.
Een mooi verhaal was dat opa Joop (van Tineke) al eerder een mooi houtsnijwerk had gemaakt voor kleinzoon Jens en dat dit werk ‘vier nachtjes zou gaan logeren’.
Toen de vierjarige Jens in de Zonnehof op bezoek kwam en zijn eigen ‘logeerwerk’ zag, wilde hij dat onmiddellijk mee naar huis nemen. Huilen, herrie maken; alle opvoedkundige trucs moesten er aan te pas komen om de jongeman tot rede te brengen. Het lukte en dus gingen de Smannen met het prachtige houtsnijwerk van opa Joop op de foto.
De Smannen doen graag volgend jaar weer mee. Ze combineren creativiteit, vlijt en gezelligheid en hebben evenals heel veel bezoekers genoten van het weekend Smannen Verbeelding.
Lau Langeveld
De volgende stopplek is de prachtige tuin van Kaasboerderij Van Leeuwen aan de ’s Gravenweg in Nootdop. Delftenaar Lau Langeveld – van origine uit de Bollenstreek afkomstig – exposeert daar heel veel keramische beelden. Er is veel bezoek. De wandelgroep van Carla Schoonenberg uit Pijnacker is er aangemeerd en geniet van de heel gevarieerde expositie.
Een bezoekster meent aan de vormen te zien dat het een man geweest moest zijn die de grondlegger is van de beelden. Beetje kubistisch; niet te veel ronde vormen. Lau Langeveld, het hele weekend aanwezig, kan het beamen. Hij vertelt dat hij op zijn 78ste nog druk is als industrieel ontwerper en wetenschapper. Daardoor is hij alleen op de maandag actief en creatief bezig met boetseren en beelden maken. “Van tevoren heb ik nauwelijks een plan. Onderweg zie ik wel wat er uit komt.”
De wandelaars uit Pijnacker gaan verder en wij gaan de Nieuwkoopseweg op richting Pijnacker.
Han van der Helm
De volgende statie is Han van der Helm een voormalige komkommerkweker die van zijn loods een showroom van oldtimers heeft gemaakt. Kunstenares Judi Risseeuw heeft diverse oude auto’s van Han geschilderd en krijgt ter plaats het verzoek van Brian van Veen om hem samen met zijn vriendin te vereeuwigen op zijn oude motorfiets uit de jaren veertig.
Ook Jos Straathof exposeert zijn werk: heel precies geschilderde dieren. De neiging tot precisie en perfectie heeft Jos overgehouden aan zijn oude vak: parketlegger. Dat was ook heel precies werk. Het gevolg van de neiging tot perfectie is dat hij eigenlijk nooit tevreden is over het resultaat.
Marijke Obbink uit Pijnacker is ook een perfectionist. Juist daarom is ze abstract gaan schilderen. Dan zijn de details niet zo belangrijk. Grappig is Nandia Straathof, de partner van Jos, ook wat werk heeft neergezet. Ze staat niet in het programmaboek maar heel erg is dat niet.
De Balije Tuin
De laatste stopplek is De Balije Tuin, verderop aan de Nieuwkoopseweg, daar waar Nootdorp overgaat in Pijnacker. We ontmoeten daar de in Delfgauw wonende Haarlemse (mug!?) Anneke Strengholt. Zij combineert handvaardigheids- en kunstzinnigheidsles op school met zelf mooie beelden maken. Ze is een leerling van Cor Dam.
Ook maken we een praatje met Nelleke Louwe Kooijmans uit Leiden. Ze maakt heel mooie glasfusionkunst en kan daar ook boeiend over vertellen. Als er even geen mensen waren, nam ze plaats achter de harp, zodat zij zich niet ging vervelen terwijl de terrasgasten van De Balije Tuin en de Kunstroutebezoekers werden getrakteerd op mooie zondagmiddagmuziek…



















