Laagjestaart

Zoals elke moeder ben ik natuurlijk altijd bezig om te zorgen dat de kindertjes genoeg groentjes binnenkrijgen. Ja, ook als ze 21 en 24 zijn. Hun focus ligt meestal op de proteïnes in de maaltijd. Ik durf best te zeggen dat ik aardig kan koken dus meestal zet ik iets op tafel wat hun goedkeuring kan wegdragen.

Ik keek in mijn groentelade en vond een prachtige courgette en dito zoete aardappel. Daar kan ik wel wat mee! Ik had ook nog een rol bladerdeeg. Ik weet dat ze deze onderdelen allemaal lusten, dus voorzag geen problemen. Ik maakte flinterdunne plakjes van zowel de courgette als de zoete aardappel en ging dit heel kunstzinnig in laagjes opbouwen, kleur om kleur. Ik overgoot het met een mengsel van room, eieren, kaas en gepofte knoflook en bovenop ook nog een laagje kaas. De quiche kwam uit de oven en ik kon niet wachten tot het etenstijd was dus sneed een prachtige punt uit de quiche om te zien hoe mooi het was van binnen.

Trots als een pauw zette ik deze foto op Instagram, op mijn verhaal, met de ingrediënten erbij. Vele likes en reacties van mensen die graag mee hadden willen snoepen vielen mij ten deel. Wat ik niet wist is dat de heren ook mijn instaverhaal gezien hadden. Zonder mij op de hoogte te stellen waren ze samen gaan appen: “Ga jij die taart eten van ma? Nee joh, kijk wel uit. Kapsalonnetje bestellen?”

En zo kon het gebeuren dat vlak voordat ik ze wilde roepen voor het diner er aan de deur gebeld werd. Ik deed open: “Kapsalon besteld? Nee joh, je bent vast verkeerd”, bracht ik nog uit. Maar ik hoorde voeten op de trap naar beneden rennen. “Ja, klopt hoor, die is voor ons.” Verbouwereerd sloeg ik de twee heren gade. Ze gingen gierend van de lach aan tafel. “Kom je er gezellig bij zitten? Neem een lekker stukje van je taart. Knap hoor wat je gemaakt hebt”, zeiden ze lachend en doken in hun stinkende brij van patat, knoflooksaus en vlees.

Ik was met stomheid geslagen. Niet eens een hapje wensten ze te proeven. Ik schonk een glaasje water in, nam mijn bordje met quiche mee naar boven. Deed een pyjamaatje aan en ging op bed liggen, met de gordijnen dicht. Ik zuchtte zachtjes en nam een hapje. Hemels smaakte het. Echt comfortfood, troostvoer en dat had ik op dat moment heel hard nodig.

Manuela Bijl