Een levend monument
ColumnMomenteel ben ik het Bieslandse Bos aan het herontdekken. Althans, voor zover het begaanbaar is, want sinds Staatsbosbeheer is gekort op de financiële bijdrage, wordt er weinig onderhoud meer verricht. De brandnetels, distels en bramen woekeren weelderig over de paden heen. Aan de andere kant geeft het ook wel weer een soort oerbosbeleving.
Op de informatiebordjes valt het een en ander te lezen over de geschiedenis van het gebied. Een speurtocht op internet leverde nog meer interessante feitjes op. Zo staan er bij de ingang van het gebied een paar markante grenspalen met een wapenschild erop. Dat heeft alles te maken met de bewogen geschiedenis van de polder. De ‘ambachtsheerlijkheid’ Biesland is in heel wat gemeentelijke handen geweest, maar in 1921 werd het officieel aan de gemeente Pijnacker toegekend. De Polder van Biesland werd tot 1931 bemalen door een grondzeiler, tegenwoordig bekend als de ‘afgeknotte molen’. Het droogleggen van de polder zorgde ervoor dat turf gewonnen kon worden, dat vooral werd gebruikt voor het aanjagen van ovens in fabrieken in buurgemeente Delft.
Door het grootschalig winnen van veen veranderde de hele polder in een veenplas. Uiteindelijk is het gebied in twee delen verdeeld: de Polder van Biesland en de Bieslandse Bovenpolder. De Bieslandse Bovenpolder ligt namelijk veel hoger. De functie van veeteelt in de polder is tot nu toe behouden gebleven. En hoe! Bij Hoeve Biesland van Jan en Mieke Duijndam genieten de koeien van een tamelijk zorgeloos bestaan in het weiland. De kippen overigens ook; ze worden terecht bofkippen genoemd, een verwijzing naar hun soortgenoten die onder dieronterende omstandigheden bivakkeren in plofkipfabrieken. Onlangs heb ik de nieuwe jong belegen kaas gekocht in het winkeltje daar. Zo, dat is een aanrader. Net zoals de uienstokbroden en de eierkoeken. Neem alleen de eierkoek, dan lijkt de eierkoek uit de supermarkt wel van bordkarton. Je proeft de polder en de vrijheid. Dat laatste voel je ook in de bossen van de ‘ambachtsheerlijkheid’ Biesland. De vraag rijst of het over 100 jaar nog allemaal bestaat. Woningbouw zal niet eens een factor zijn, maar klimaatverandering wel. Is het bos bestand tegen orkanen, extreme winters en lange perioden van droogte? Alleen al in dat opzicht wandel je in een levend monument dat we moeten koesteren.
