Jammer dat het er maar twee zijn
ColumnVorige week is er weer een boot met migranten gekapseisd voor de Tunesische kust. Er zijn minstens twee migranten overleden en tientallen worden vermist. “Jammer dat het er maar twee zijn,” viel er in een reactie onder het nieuwsbericht te lezen. Natuurlijk anoniem. Zou zo iemand dat nou echt menen, vraag ik me dan af. Kun je zo slecht denken? Kennelijk.
Op Kos en Lesbos heb ik met eigen ogen de ellendige situatie gezien waarin vluchtelingen terechtkomen. En ook hier geldt: de grootste slachtoffers zijn kinderen. Een aantal werd vermaakt door een paar clowns. Ik weet nog goed dat een moeder vertelde dat ze haar kinderen voor het eerst sinds twee jaar had zien lachen. De naam van de organisatie is mij ontschoten, maar die gasten maakten echt het verschil.
“Jammer dat het er maar twee zijn.” Het is een opmerking die mij dagen later nog blijft bezighouden. De opmerking ‘onbekend maakt onbemind’ gaat hier niet meer op, dit is gewoon ronduit smerig en empathieloos.
Met historicus Paul Scharp deed ik onlangs een poging om wat oude kranten op te duiken in het archief van de Telstar. Hij is slachtoffers uit Pijnacker in kaart aan het brengen die om de een of andere manier om het leven zijn gekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij vertelde dat hij de gegevens van een jonge vrouw uit Pijnacker had teruggevonden in het gemeentelijk archief. Ze was weggevoerd naar Bergen-Belsen, waar ze ook bevallen was. Het kindje is slechts een maand oud geworden. Ook de moeder werd later om het leven gebracht.
Voor Paul Scharp zijn het niet zomaar twee mensen. Hij wil ze registreren. Documenteren. En daarmee misschien wel eren. Gelukkig krijgt hij van alle kanten bijval vanuit de gemeente, het HGOP en ook wij staan hem bij met knipsels en oude kranten.
Het brengt de oorlog weer dichtbij, want ook vanuit Pijnacker, Nootdorp, Delfgauw en Oude Leede zijn mensen puur om hun afkomst of geloof uit hun huizen getrokken, afgevoerd en vermoord. Nog geen tachtig jaar geleden. Er zijn nog mensen in leven die het bewust hebben meegemaakt. Laat ze het vooral blijven vertellen! Dat is nodig.
