
Roze spreeuw in Pijnacker
ActueelEind oktober kregen we via de Natuur- en Milieubescherming Pijnacker twee foto’s toegestuurd van een vreemde vogel, die Bart en Els Ennema in hun tuin hadden gefotografeerd. Obsidentify had de vogel gedetermineerd als roze spreeuw of tropische spotlijster.
De foto’s waren niet heel duidelijk. Peter en ik vonden de vogel nog het meest lijken op een jonge roze spreeuw, vanwege de gele snavelbasis, de snavelvorm en de lengte/kleur van de poten. Het verenkleed van een jonge roze spreeuw is overwegend lichtbruin van kleur. Ze missen het contrasterende zwart met flamingo-roze van de volwassen vogels in broedkleed. In de avond heb ik contact opgenomen met Bart om te vragen of de roze spreeuw nog aanwezig was. Dat bleek het geval te zijn. Toen ik voorstelde om de volgende ochtend om 9.30 uur naar de vogel te komen kijken, merkte Bart droogjes op: “We hebben geen afspraak met hem/haar over aanwezigheid.” Tja, zo gaat dat met vrije vogels. Hun aanwezigheid is altijd enigszins onvoorspelbaar… Op de afgesproken tijd arriveerden we bij huize Ennema. Toen we de woonkamer binnenstapten zat de roze spreeuw al vol in het zicht op de top van een struikje te poseren in de rijk begroeide tuin. We waren meteen overtuigd dat het de soort was die we vermoedden. Haastig pakte Peter de camera met telelens uit de tas. Toen hij daarmee klaar was, was de vogel net verplaatst naar een plek verder weg. Minder mooi en minder goed zichtbaar. Later zagen we de roze spreeuw nog een paar keer. Peter maakte enkele foto’s, maar later op de dag kregen we van Bart en Els een aantal mooiere foto’s, die ze zelf hadden gemaakt.
De roze spreeuw is ongeveer net zo groot als een gewone spreeuw. Het jong had zich aangesloten bij een groep gewone spreeuwen, die op het voer afkwamen dat in de tuin werd aangeboden. Hij/zij had een voorliefde voor de gedroogde meelwormen en at daar gulzig van. Op een foto die Bart eerder had opgestuurd, zagen we dat de roze spreeuw in een voedersilo pikte. Daar bleek gemengd graan in te zitten. Opmerkelijk, want spreeuwen hebben daar meestal geen belangstelling voor. Op de website van Vogelbescherming las ik dat roze spreeuwen dol zijn op vogelpindakaas, maar bij huize Ennema stond dat niet op het menu.
Roze spreeuwen broeden niet in Nederland, maar in Oost-Europa. Jonge dieren raken wel eens uit koers en komen dan in ons land. Ze worden vooral langs de kust gezien. Volgens de website van Vogelbescherming overwinteren er jaarlijks 1 tot drie individuen in Nederland. Dit najaar verblijft er al langere tijd eentje op Texel.
















