Gemeenteplanten

Een aantal jaar geleden werden er planten in gemeenteplantsoenen gepoot die ik niet kende. Ze groeien in pollen, produceren vele lange bloeiwijzen met rozerode of witte bloemetjes en worden bijna een meter hoog. Het blijkt te gaan om doorgroeide duizendknoop: een tuinplant afkomstig uit de Himalaya.

Het ‘doorgroeide’ in de naam van deze plant verwijst naar dat de stengelomvattende bladeren aan de bloeistengel. De stengel lijkt door de bladeren te groeien. Doorgroeide duizendknoop is een vaste plant met houtige wortelstokken. Ze vestigen zich niet zo voortvarend in het wild als Japanse duizendknoop, onder andere omdat ze in ons land geen vruchtbare zaden produceren. Het is de vraag hoelang dit zo blijft, want planten zijn veranderlijk. Alleen in Pijnacker bloeien er jaarlijks miljoenen bloemetjes, dus veel kansen tot vruchtzetting.

Doorgroeide duizendknoop bloeit maandenlang uitbundig en staat bekend als goede nectarplant. Afgelopen jaar zag ik eenmaal een pol die zoemde van de honingbijen. Vermoedelijk stond daar een bijenkast in de directe omgeving. Ik zie ook wel eens hommels of wespen de bloemen bezoeken, maar niet zo vaak. Mijns inziens behoort de doorgroeide duizendknoop niet tot de favoriete nectarplanten van de wilde bijen die in Nederland voorkomen. De bloemen van salie of lavendel trekken veel meer hommels.

In ons land kan de doorgroeide duizendknoop zich goed handhaven. Het is een sterke plant. Omdat ze tegenwoordig zoveel worden aangeplant in gemeenteplantsoenen spreekt mijn overbuurvrouw over ‘gemeenteplanten’. Ze heeft zelf ook een pol in haar tuin en ik zie ze vaker in tuinen van particulieren. Onlangs zag ik bij museum Voorlinden plantsoenen die zijn ingericht door tuinarchitect Piet Oudolf, waarin ook diverse pollen doorgroeide duizendknoop groeiden. Wellicht heeft deze plant zijn populariteit te danken aan deze beroemde tuinarchitect. De plantsoenen van Piet Oudolf vind ik prachtig: het hele jaar door een feest van kleuren en vormen van tientallen plantensoorten. Het vraagt veel inzicht om zo’n plantsoen in te richten en te onderhouden. In gemeenteplantsoenen zie ik een veel kleinere variatie aan planten en veel minder intensieve nazorg. De populariteit van de doorgroeide duizendknoop vind ik een beetje dubieus. Er bestaat een risico voor verwildering in de toekomst. In plantsoenen overgroeien en verdringen ze andere planten en dat levert soms een monocultuur. Dat is niet in het belang van de biodiversiteit. Er zijn duizenden plantensoorten, waaronder vele fraaie inheemse. Daar valt veel meer mee te doen!

Caroline