Avondwandeling in de Groenzoom
ActueelOp de eerste dag van september maakten Peter en ik een avondwandeling in de Groenzoom. De hemel was lichtblauw en voor een aanzienlijk deel gevuld met wolken die deden denken aan dikke plukken watten in ontelbare grijsblauwe tinten. Sommige wolken waren zo donker van kleur dat ik mij afvroeg of het zou gaan regenen.
We liepen op een pad tussen twee rietkragen. Er was geen vogel te horen of te zien. Peter zei: “In deze tijd van het jaar is het vaak stil. Het broedseizoen is grotendeels achter de rug, terwijl doortrekkers en wintergasten nog niet talrijk zijn.” Afgelopen zomer was het niet mogelijk om rond de grote plas te wandelen, omdat een pad was afgesloten vanwege broedende steltkluten. Inmiddels was het pad gelukkig weer toegankelijk. Toen we bij een plek kwamen waar we zicht hadden op de grote plas bleek dat er meer vogels waren dan we verwacht hadden.
Tientallen watersnippen stonden op een plek waar de modderige bodem was drooggevallen. Ze sliepen of zochten met hun lange snavel naar voedsel in de modder. Tussen kieviten en watersnippen zat één steltkluut. Het leek me een jongvolwassen individu, te oordelen aan het verenkleed. Misschien was deze vogel hier uit het ei gekropen en opgegroeid. Lepelaars en enkele grote en kleine zilverreigers scharrelden tussen de steltlopers. Kokmeeuwen dobberden op de plas en pikten om zich heen, vermoedelijk naar muggenlarven of andere kleine waterdiertjes. We zagen veel krakeenden. Veertig jaar geleden had ik nooit gedacht dat deze eenden zo talrijk zouden worden. De meeste eenden waren al klaar met de rui en klaar voor de voorbereidingen op het nieuwe broedseizoen. Nu is de tijd aangebroken om een nieuwe partner te veroveren met baltsgedrag. Het werd later en begon te schemeren. De ondergaande zon kleurde de wolken en de witte vogels roze of goudgeel.
Er kwamen steeds vaker groepjes spreeuwen overvliegen, laag boven het landschap. Soms vlak over onze hoofden. We hoorden hun vleugels zoeven. Vorig jaar overnachtten er veel spreeuwen in de rietkragen in de Groenzoom. We hoopten op een spectaculaire vliegshow van een grote spreeuwenzwerm, maar dat zat er niet in. Plotseling kwamen een paar honderd Canadese ganzen met luidruchtig trompetterend gegak aanvliegen om te landen in de plas. Er landden ook een stuk of tachtig wulpen in een ondiep gedeelte van de plas. Ze namen een bad voor het slapen gaan. Ik herinnerde Peter aan zijn opmerking dat het in deze tijd van het jaar zo stil is in de Groenzoom. Dat viel bij nader inzien best mee. We zagen regenflarden in de verte, richting Berkel, maar het bleef droog.
