Vlinderen in Ackerdijk

Op 17 mei heb ik Truus van der Hulst vergezeld bij haar telling van dagvlinders in de Ackerdijkse Plassen. Daar liggen twee vlinderroutes van circa 1500 meter in totaal. De vriendin waar Truus gewoonlijk mee telt was op vakantie, dus vroeg ze of ik zin had om mee te gaan. Dat leek me interessant!

Omstreeks 11.00 uur begonnen we met de telling. Het was overwegend zonnig met lichte bewolking, de temperatuur was 16 °C. Er stond een koude noordenwind. Geen ideale omstandigheden voor een vlindertelling, maar omdat de routes grotendeels tussen de bomen liggen was het veel luwer dan in het open veld. Het was leuk om weer eens in de Ackerdijkse Plassen te zijn. Het gebied is niet vrij toegankelijk, maar de afgelopen veertig jaar ben ik er regelmatig geweest met excursies. Het viel me op dat de vegetatie veel weelderiger was dan vroeger. We wandelden over een smal, gemaaid pad, tussen enorme braamstruwelen, brandnetels, hoog riet en bloeiende grassen. De overmaat aan meststoffen, waar tegenwoordig grote delen van Europa mee verzadigd zijn, laten ook in dit kleine natuurgebiedje hun sporen na. Toch heeft het gebied nog charme, omdat er ruimte is voor natuurlijke ontwikkelingen. De eerste bloemen van de bramen waren net geopend. Het fluitenkruid was grotendeels uitgebloeid. 

We zagen weinig planten die nectar produceren. Dat is niet gunstig voor vlinders, want die voeden zich voornamelijk met nectar. De variatie en talrijkheid van de dagvlinders die we aantroffen was gering. Truus vertelde dat er bij voorgaande bezoeken meer vlinders vlogen. Dat kan elke telling anders zijn. Het bont zandoogje was deze telling het talrijkst, daarna kwam de atalanta, met respectievelijk 16 en 7 waarnemingen in totaal. De rupsen van het bont zandoogje eten gras en die van de atalanta brandnetel. Beide waardplanten zijn volop beschikbaar in het terrein. We zagen een vrouwelijke atalanta haar eieren afzetten op de bovenkant van brandnetelbladeren, slechts 1 eitje per blad.

Verder zagen we enkele koolwitjes en eenmaal een landkaartje. Buiten de routes zagen we een kleine vos en een geaderd witje. In de vegetatie hingen talloze webben van volwassen strekspinnen. Op sommige plekken vlogen juffers en grote libellen, waaronder: platbuik, oeverlibel en vroege glazenmaker. Een boomvalk liet zich even zien. Deze elegante roofvogel eet graag libellen. Op de achtergrond hoorden we de trillerige geluiden van bedelende jonge aalscholvers, die nog in de nesten in de kolonie zaten. Ondanks de vlinderschaarste was het bezoek de moeite waard.

Caroline