Afdruk van een duif

In stilte zit ik in de woonkamer als er opeens een luide knal weerklinkt. Vuurwerk, een schot? Geschrokken kijk ik naar het raam waar het geluid vandaan komt. Daar zie ik een houtduif en een zwarte kraai bij het raam vandaan vliegen.

Vlogen beide vogels weg omdat ze schrokken van de knal, of was er net een vogel tegen het raam geknald? Onder het raam ligt geen slachtoffer. Op het raam zie ik de witte poederige afdruk van een houtduif. Die heeft duidelijk het raam geraakt. Allerlei gedachten borrelen op, waaronder: “Wat fijn dat de duif de klap heeft overleefd!” en “Zou de kraai opzettelijk de duif richting raam hebben gejaagd, met het plan om naderhand de bewusteloze duif op te eten?” Ik weet niet of kraaien dit doen, maar het zijn slimme vogels en het lijkt me niet uitgesloten.

Met belangstelling bekijk ik de afdruk. De duif is schuin tegen het raam gevlogen. De rechtervleugel wijst naar beneden en de linkervleugel naar boven. De linkervleugel heeft tweemaal het raam geraakt. De stevige borst is vol op het raam gebotst. De kop heeft het raam niet geraakt. Daardoor kon de vogel waarschijnlijk zonder hersenschudding wegvliegen. Rechts van de afdruk zit een onregelmatige witte vlek, die bestaat uit urinezuur: een helderwit pasteus afscheidingsproduct uit de nieren van vogels. Vaak is het urinezuur gecombineerd met bruinige afvalstoffen uit de darmen, maar niet altijd. Zo’n afdruk van een duif heb ik vaker gezien. Ik vind ze mooi en mysterieus. Duiven hebben speciale lichaamsveren die voortdurend aangroeien en verpulveren tot een fijn soort ‘talk’ van stofdeeltjes, dat in de veren doordringt. Vooral tijdens het poetsen. Hierdoor blijven de veren in goede conditie. Andere vogelsoorten bezitten ook in meer of mindere mate poederdons. Voor de verzorging en het waterdicht maken van het verenkleed hebben vogels vaak een vetklier, maar die ontbreekt bij duiven. Ze moeten het hebben van hun poeder.

Het is lastig om de duifafdruk te fotograferen, want hij is alleen zichtbaar bij gunstige lichtinval en de achtergrond is erg storend. Ik heb enkele matige foto’s naar Martin Bakker gestuurd met de vraag of hij ze met AI kan bewerken, zodat de afdruk beter tot zijn recht komt. Over het gebruik van AI ben ik kritisch, maar Martin is groot voorstander en hij vindt het een leuke uitdaging. In eerste instantie bewerkt AI de afdruk tot een vreemde vredesduif, die helemaal niet klopt met de werkelijkheid. Na een aantal pogingen heb ik precies omschreven hoe ik het hebben wil en daarna krijg ik de afbeelding die ik zoek.

Caroline