De vrouwelijke bonte tapuit die als dwaalgast opdook in Delfgauw. (foto: Teus Luijendijk)
De vrouwelijke bonte tapuit die als dwaalgast opdook in Delfgauw. (foto: Teus Luijendijk)

Rond de schemering

Actueel

Op 15 oktober om 18.45 ziet echtgenoot Peter op waarneming.nl dat Teus Luijendijk een bonte tapuit heeft gesignaleerd in Delfgauw. Deze zeer zeldzame dwaalgast wil hij erg graag zien. Het begint al te schemeren. Zou het nog licht genoeg zijn als hij ter plekke komt? Doortrekkers blijven vaak niet lang hangen. De volgende dag is de vogel vast gevlogen. Hij vertrekt met grote spoed.

Ik heb geen zin om keihard te fietsen voor een vogel die wellicht al verdwenen is of onzichtbaar door de duisternis. Op waarneming.nl staan foto’s van de bonte tapuit. Deze vogels broeden in Zuidoost Europa en Azië. Ze overwinteren in Oost Afrika. De afgedwaalde vogel in Delfgauw is een vrouwtje. Die hebben weinig specifieke kenmerken en zijn moeilijk te determineren. Zelf zou ik haar niet als bonte tapuit herkend hebben. Teus schrijft bij zijn waarneming dat hij aanvankelijk ook dacht dat het een gewone tapuit was. Later is hij terug gegaan met verrekijker en camera, omdat het begon te knagen. Het is een mooie rustige avond. Ik maak een avondwandeling in de wijk. De schemering valt snel in. In het zwakker wordende licht vervagen de rode en gele tinten van de herfstbladeren aan de bomen. Kauwtjes vliegen over in paartjes, op weg naar een gezamenlijke slaapplaats. Eén kauwtje vertoont uitsloverige vliegstunts en buitelt op topsnelheid door de lucht om kort daarna te verdwijnen in een statige watercipres. Hoog in de lucht weerklinken de ijle trekroepjes van koperwieken.

De lucht is redelijk helder, afgezien van enkele donkergrijze wolken met een wonderlijke, regelmatige structuur. Terwijl ik naar de wolken kijk vliegen er een paar dwergvleermuizen voorbij. Donkere silhouetten, ongeveer net zo groot als musjes, maar sneller en schichtiger in hun bewegingen. Tegen de blauwe lucht zijn ze nog goed zichtbaar. Het wordt steeds donkerder. Ik vraag me af of Peter nog op tijd zal zijn om de bonte tapuit te zien. Achter vage sluierwolken verschijnt de maan. Groot en geel, omgeven door een brede krans licht. De maan is al aardig vol, maar nog niet helemaal rond. Ik moet denken aan de Deense kunstenares Else Alfelt, die vele schilderijen van de maan maakte. Komeet Tsuchinshan-ATLAS zou rond de avondschemering mogelijk te zien zijn, maar ik zoek er niet bewust naar en heb weinig zicht op de horizon. De komeet gaat ongezien aan mij voorbij. Als ik thuis kom duurt het niet lang voordat Peter verschijnt. Hij was de laatste waarnemer die de bonte tapuit nog gezien heeft voordat de duisternis inviel. De volgende dag is ze verdwenen.

Caroline

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant