Libel aan mijn lippen

Een vriend zag eind mei vanuit onze woonkamer een vroege glazenmaker in de tuin vliegen. Toen ik omkeek was de libel alweer verdwenen. Zo gaat dat met die pijlsnelle gevleugelde jagers.

Na vertrek van het bezoek stapte ik de tuin in. Daar zweefde een vroege glazenmaker op ooghoogte boven het terras. Het grote insect vloog recht op mij af en bleef enkele ogenblikken stilhangen vlak voor mijn neus. De grote groene ogen keken me onderzoekend aan. Ik voelde mij een beetje geïmponeerd. Plotseling greep de libel zich vast aan mijn lippen. Deze bijzondere gebeurtenis maakte allerlei herinneringen en gevoelens los.

Ten eerste voelde ik me vereerd door het vertrouwen dat de vroege glazenmaker in mij stelde. Ik moest denken aan de eerste keer dat ik er eentje zag: dood op het fietspad langs de Duikersloot. Dat is alweer zo’n twintig jaar geleden. In de vorige eeuw waren ze zeldzaam. Inmiddels zijn ze vrij algemeen in het laagveengebied, dus ook in de omgeving van Pijnacker. In onze tuin zie ik ze regelmatig op insecten jagen. Het oranjebruine lijf en de groene ogen maken deze libel tot een vrij gemakkelijk te herkennen soort. Ze vliegen vroeg in het jaar. In warme jaren al vanaf eind april, maar de hoofdvliegtijd ligt tussen eind mei en half juli.

Een andere herinnering die in me opkwam was aan een reusachtige vlinder die we eens ontmoetten in een vlindertuin. De vlinder landde eerst op de wang van dochter Inge en daarna op die van mijn echtgenoot. Ze trokken beide zulke gekke gezichten dat ik er hartelijk om moest lachen. Toen de vlinderpootjes zich even later aan mijn wang vastgrepen begreep ik het bekkentrekken van mijn gezinsleden. Die pootjes voelden gek en niet bepaald lekker. Aan het uiteinde van insectenpootjes zitten haakjes waarmee ze grip krijgen op de ondergrond. Bij grote insecten voelen die pootjes als de haakjes van klittenband.

De libel hing circa vijf minuten aan mijn lippen. Tegelijkertijd had ik het gevoel dat mij de mond werd gesnoerd. Er borrelden herinneringen op aan het Woldlakebos: een natuurgebiedje in Overijssel waar ik vorig jaar in de zomer ben geweest. Het is één van de beste gebieden in Nederland om libellen te zien. Er komen wel vijftig verschillende soorten voor. Dat zijn er bijna tweemaal zoveel als in de omgeving van Pijnacker. Er vlogen ook opvallend veel libellen rond in het Woldlakebos, een lust voor het oog! Die rijkdom komt onder andere door schoon water en een grote variatie aan waterplanten. Op dat gebied valt er nog veel te verbeteren in onze regio…

Caroline