‘Om de beurt door de buurt’ met de Buurtbus

De Buurtbus Pijnacker-Nootdorp bestaat in 2024 precies 45 jaar. Dat is gevierd met een leuke uitgaansdag voor de ongeveer zeventig vrijwillige chauffeurs. Verder heeft Kees Ruigrok een heel leuk boekje geschreven over 45 jaar Buurtbus, met als titel ‘Om de beurt door de buurt’. Hij beschrijft heel mooi de geschiedenis van dit bijzondere openbaar vervoermiddel. Heel grappig zijn ook de losse ervaringen van de diverse chauffeurs, die in hun anekdotische geheugen zijn gedoken. Prachtige verhalen levert dat op, zoals die van een dame uit het toenmalige verzorgingshuis ’t Hofland. Ze reisde iedere week een keer met de Buurtbus naar Oude Leede om bij de kippenfarm van Slingerland flink wat eieren te kopen.

Het betrof de tante van Marija Ruigrok-Kerklaan, de echtgenote van Kees. Marija heeft aan de basis gestaan van de Buurtbus en is er al 45 jaar bij betrokken. Ze heeft er zelfs de Penning van Verdienste van de gemeente voor ontvangen, tegelijk met Anneke Weerheim.
Marija werd in 1979 door initiatiefnemer Rien Bos gevraagd om haar handtekening op een papier te zetten. De autoriteiten die over de Buurtbus beslisten, wilden namelijk een minimaal aantal namen van mensen die het initiatief ondersteunden. “Je hoeft echt niet achter het stuur te gaan zitten,” zei Rien Bos nog. De werkelijkheid was anders. Marija heeft tientallen jaren haar rondjes gereden. Ook met haar tante van de eieren.

Het verhaal van de eieren komt twee keer terug in het boek. Vooral uit de pen van de chauffeur die de tante niet kende, wordt prachtig beschreven dat ze het doodnormaal vond dat even van de route werd afgeweken om de eieren op te pikken. Ook vond ze het niks bijzonders dat de chauffeur op haar verzoek persoonlijk uitstapte om de eieren in de schuur op te halen. De chauffeur deed steeds keurig wat de tante van Marija hem opdroeg.
Marija kreeg meteen een belletje als een chauffeur niet optimaal aan haar opdrachten had voldaan. Marija waagde het een keer te vragen waarom tante eigenlijk die eieren nodig had. Ze kreeg toch goed te eten in ’t Hofland? Het antwoord was dat ze zo graag af en toe gevulde eieren klaarmaakte voor de hele gang in het verzorgingshuis. Hoe mooi is dat!

De Buurtbus is een voorziening die in de jaren zeventig en tachtig in het hele land opgang deed om geïsoleerde buurtschappen te ontsluiten, en wel zo dat de mensen daar ook in de gelegenheid zouden geraken om een keer boodschappen te doen in het dorp of naar de markt te gaan.
Rien Bos, destijds vooral bekend als voorzitter van de Oranjevereniging Pijnacker, woonde zelf nabij Oude Leede en wist dat veel oudere mensen geen rijbewijs hadden, maar toch wel graag af en toe naar het dorp gingen. Of zoals een Buurtbusreiziger het tegen een chauffeur zei: “De stoel in deze bus zit lekkerder dan mijn stoel thuis, en dat ligt niet aan de stoel zelf.” Ze vond het gewoon prachtig om er even uit te zijn.

De allereerste rit van de Buurtbus was op 10 september 1979. Er was in het begin nog weinig belangstelling, maar het ging toch lopen. Al snel werd ook de nieuwe wijk Koningshof in het routeschema opgenomen. Daarmee was Pijnacker de eerste en enige Buurtbus in Nederland die ook binnen de bebouwde kom reed.
Het duurde niet al te lang voordat de 10.000ste passagier kon worden verwelkomd. Dat was al na negen maanden het geval. En ook de 15.000ste was een kwestie van tijd. Die werd in september 1980 gehuldigd. De jaren tachtig waren de beste jaren, sommige met rond de 18.000 passagiers per jaar. Toen Oude Leede verjongde en meer mensen over een rijbewijs beschikten, liep het aantal reizigers per jaar terug naar rond de 11.000. Later herstelde zich dat weer.

De Buurtbus Pijnacker-Nootdorp is altijd met zijn tijd meegegaan. Vroeger werden de kaartjes nog geknipt, nu kun je gewoon met je OV-pas betalen. Nog steeds is het imago van de Buurtbus dat het voor oudere mensen is, maar iedereen kan en mag mee. En gaat ook mee: ouders met kinderwagens en ook scholieren en studenten.

Een grote verandering was een jaar of vijftien geleden toen Nootdorp in het parcours werd opgenomen. Vanaf dat moment werd er met twee bussen gereden en waren er ook veel meer chauffeurs nodig. Aan chauffeurs is nooit gebrek geweest. Het was dan ook helemaal terecht dat de Buurtbus in 2007 de Vrijwilligersprijs won. Er is nog veel meer moois te vertellen.

Het genoemde boekje geeft een leuk inzicht in het werk van de Buurtbus. Het bestuur van de Buurtbusvereniging heeft haar best gedaan om de contactgegevens van oud-bestuurders te achterhalen. Dat is niet in alle gevallen gelukt. Als u een voormalig bestuurder weet die nog geen boekje heeft, geef dat dan alstublieft door aan het bestuur via email@wjvanwijk.nl.

Ook voor anderen die geïnteresseerd zijn in het boekje, zijn er nog enkele exemplaren. Geef uw gegevens dan door via hetzelfde e-mailadres. Natuurlijk graag met de adresgegevens.

Binnenkort deel 2 van dit verhaal