Wat maakt goede zorg?
Goede zorg begint mijns inziens niet met handelen, maar met zien. Zien wie de ander is, wat hij of zij nodig heeft en wat hem of haar kwetsbaar maakt. We vierden recent Pasen, het verhaal van nieuw leven: niet spectaculair of met veel bombarie, maar in stilte, kwetsbaarheid en verlies. Goede zorg ontstaat vaak daar waar het leven kwetsbaar en breekbaar is, bijvoorbeeld door ziekte of een beperking. We kunnen niet alles oplossen, maar we kunnen wel nabij zijn: de ander zien in datgene wat hem of haar kwetsbaar maakt.
Wat ik geregeld hoor, zowel binnen mijn werk als in de maatschappij, is dat de zorg van vroeger beter was: minder invalkrachten en meer tijd voor degene voor wie je zorgt.
Ik denk oprecht dat dit zo kan voelen als je de huidige zorg blijft vergelijken met de zorg van vroeger. Toch maakt dat de zorg van nu niet per definitie minder goed.
De zorg in Nederland is op veel fronten anders ingericht dan tien à vijftien jaar geleden. Is zij daarom minder goed? Of voelt zij minder goed omdat zij anders is? Het bijzondere is dat de cliënten hier binnen Ipse de Bruggen dezelfde zijn gebleven. De mensen voor wie wij mogen zorgen zijn niet veranderd.
Krijgen zij andere zorg dan vijftien jaar geleden? Jazeker. Naast een veranderd zorgstelsel denk ik dat het maatwerk in de huidige zorg juist groter is geworden dan vroeger. Goede zorg is niet alleen handelen; zij begint met zien.
Binnen mijn werk als geestelijk verzorger is dat dagelijks mijn opdracht: zien en de ander laten voelen dat hij of zij gezien wordt. In stilte, kwetsbaarheid en verlies. De zondagen die komen noemen we ook wel de ontloken Pasen: blijven stilstaan bij de opstanding van Jezus.
Er is iets nieuws begonnen, misschien nog kwetsbaar en breekbaar, maar wel iets nieuws. Dat nieuwe kunnen we gebruiken als reflectie bij de vraag: wat is goede zorg? Het mag kwetsbaar zijn, het mag nieuw voelen, zolang we elkaar blijven omzien en vanuit die liefde de beste zorg bieden die we hebben.
Namelijk: blijven zoeken, blijven kijken en blijven zien wie de ander tegenover je is.