Margrijhof en Neogotiekhof verbonden door het Cuyperspad
Margrij (spreek uit: Margrie) is de architect van de Bartholomeuskerk aan de Veenweg. Everardus Joannes Margrij werd geboren op 28 december 1841 in Harderwijk.
In zijn woonplaats volgde hij het gymnasium waarna hij zich ging toeleggen op de bouwkunst. De belangrijkste leermeester van Margrij was de beroemdste Nederlandse architect uit die tijd: dr. P.J.H. Cuypers. Van Cuypers erfde Margrij de grote voorliefde voor de vroegmiddeleeuwse bouwkunst en in het bijzonder de gotiek. Cuypers had een groot vertrouwen in Margrij. Al op jonge leeftijd kreeg hij de verantwoordelijkheid van opzichter en bouwmeester. Waarschijnlijk in september 1868 werd begonnen met het heien van 580 houten palen voor de kerk die nog steeds fier overeind staat aan de Veenweg in Nootdorp. Op 24 juli 1871 werd de kerk ingewijd door de bisschop van Haarlem, mgr. G.P. Wilmer. Margrij overleed op 8 augustus 1891 op 49-jarige leeftijd. De Bartholomeuskerk wordt als één van de meest kenmerkende bouwwerken van Margrij gezien en heeft mede daarom in 2001 het predicaat Rijksmonument gekregen. In 1853 mocht de Rooms-Katholieke kerk als organisatie weer rechtsgeldig naar buiten treden en mochten er weer kerken gebouwd worden.
Neogotiek
In de tweede helft van de negentiende eeuw en aan het begin van de twintigste eeuw waren dit vooral neogotische kerken waarvan de Bartholomeuskerk een typische exponent is. Het meest in het oog springende kenmerk van de (neo)gotiek is de spitsboog. Een tweede opvallend kenmerk is de zogenoemde 'geraamtebouw': muren en gewelven worden door pijlers gesteund, die weer gesteund worden door steunberen. De pijlers lopen aan de bovenkant uit in ribben. Zo ontstaat een geraamte voor het gewelf dat dan opgevuld is met muurvlakken.
Cuypers
Als ruimtelijke constructie is de Bartholomeuskerk een 'driebeukige kruisbasiliek'. Het is een basiliek omdat het middenschip hoger is dan de zijbeuken en omdat het middenschip ramen heeft. Het is een kruisbasiliek omdat er een dwarsschip is. Petrus Josephus Hubertus Cuypers werd op 16 mei 1827 in Roermond geboren en hij is daar op 3 maart 1921 overleden. Aan de Kunstacademie in Antwerpen studeerde hij architectuur. Als afsluiting van zijn zeer succesvolle studie verdiende hij in 1849 de Prix d'Exellence.
Hij was een tijd in de leer bij de beroemde restaurateur Viollet-le-Duc en nam aanvankelijk diens voorliefde voor neogotiek over. Op 23-jarige leeftijd vestigde hij zich als architect in Roermond en in 1865 in Amsterdam. Naast veel kerken in neogotische stijl ontwierp hij ook het Rijksmuseum en het Centraal Station van Amsterdam. Hij stond bekend als de Meester van de Nederlandse Neogotiek. Eén van zijn bekendste volgelingen is Margrij, de architect van de Bartholomeuskerk. Zie ook het boekje: De Bartholomeusparochie van Nootdorp door Ron Labordus en Tinus Verwijmeren.
Op de foto links zien we de kerk zoals hij er oorspronkelijk uit zag. De foto rechts stamt uit juni 2013. Toen werd de kerk na een zeer grondige restauratie weer opnieuw ingezegend. De genoemde straten vinden we in de nieuwbouw aan de overzijde van de Veenweg, in de wijk 'De Venen'.
