Logo telstar-online.nl

Column. Het systeem

  •   keer gelezen   Columns

Onregelmatig publiceert Zjanette een column op Telstar Online. Zjanette schrijft scherp, maar eerlijk.

Er is nog genoeg te lachen in het leven maar je moet er oog voor hebben. Dan ligt de humor voor het oprapen. Zo las ik op twitter een opmerking van een ex-wethouder van PiNo die zei: “wachtgeld is mooi, maar ik kan er niet van op vakantie.”
Ik denk dat de havermout op was en dat hij toen per ongeluk grappenpap had gegeten die ochtend. Lachen toch? Mijn dag kon niet meer stuk. Dacht ik.

Maar zie, de post bracht een brief van de Belastingdienst. Die van “leuker kunnen we het niet maken en makkelijker willen we domweg niet”. Zij deden mij de verheugende mededeling dat ik 688 euro terug had kunnen vragen als ik maar aangifte gedaan had over 2011. En over de jaren 2008 t/m 2012 zou het ook nog weleens raak kunnen zijn. In dezelfde brief mijn inkomensgegevens die zij in hun systeem hebben. Die gegevens waren juist.
Voor alle zekerheid dus snel even het belasting aangifte programma ingevuld. De uitslag daarvan gaf aan dat ik 8 euro zou moeten betalen.
En om helemaal zeker te zijn mijn eigen gegevens bij de belastingdienst gedownload. Nu zou alles helder worden. Maar nee, ik moest nog altijd 8 euro betalen.
Gelukkig stond er ook in de brief dat ik bij vragen altijd mocht bellen. Direct gedaan dus.
Ik wilde graag weten wat de belasting van mij wist en waarom zij dachten dat ik 688 terug kon vragen. Zij konden mij dat niet vertellen. “Maar welke gegevens voert u dan in bij het systeem?” vroeg ik. Wist de mevrouw niet. Kon zij niet zeggen.
“Waarom lukt het mij niet om die cijfers uit het systeem te toveren?” vroeg ik. Wist zij ook niet. Dat zat nu eenmaal zo in het systeem. Ik moest maar een belastingconsulent inschakelen. Die zou mij wel verder helpen. Die heb ik echter niet nodig om twee getallen (inkomen en betaalde belasting) in te voeren in het systeem. Dat kan ik al jaren zelf.
“Zou het een foutje kunnen zijn van het systeem?” vroeg ik. Dat leek de mevrouw uiterst onwaarschijnlijk. Na een gesprek van een kwartiertje waarin ik, zonder resultaat, probeerde te achterhalen wat de belasting over mij in het systeem had en wat ik over het hoofd zag begon de mevrouw IN HOOFDLETTERS TE PRATEN en dat is vaak een goed moment om op te hangen.

Diezelfde post bracht ons drie brieven van de vakbond. Mijn echtgenoot zag zijn inkomen gehalveerd door vervroegde pensionering en dan mag je goedkoper lid zijn. Dat moet je dan wel even melden aan de vakbond. Gedaan per webformulier. Geen resultaat. Geen enkele reactie. Berichten op twitter en facebook bleven onbeantwoord. Maar geen nood. Je kunt de arbeidersvriendelijke vakbond wel bellen voor 10 cent per minuut.
Manlief was inmiddels op het punt aangekomen dat hij gelijk maar zijn lidmaatschap geheel en al niet meer wilde. Opzeggen dus. Zou helemaal goedkomen. Kwam niet goed. Hoge contributie werd nog altijd afgeboekt. Brief geschreven. Als antwoord komen er drie brieven terug die op dezelfde dag verstuurd zijn.
Brief 1: Uw gegevens zijn gewijzigd.
Brief 2: U hebt opgezegd
Brief 3: Fijn dat u terugkomt op het feit dat u hebt opgezegd.
Toch maar weer dat dure telefoonnummer gebeld. Resultaat? Lidmaatschap is opgezegd maar wel staan er weer de oude gegevens in het systeem en de contributie is al afgeschreven maar die mogen wij heus wel zelf storneren.
Allemaal de schuld van het systeem.

In 2017 moeten alle overheidszaken gedigitaliseerd zijn. Komt er geen mens meer aan te pas. Vanaf dat moment is het systeem de baas over alles, regelt alles, doet alles, weet alles en kan alles. Ik ga straks snel even naar het reisbureau om een vakantie te boeken bij een vriendelijke echte mevrouw die echt zelf dingen voor mij uitzoekt. Ook dat zal over een paar jaar wellicht niet meer kunnen. Maar alles beter dan wachtgeld. Want dan kun je helemaal niet op vakantie.

Zjanette.

Meer berichten