Logo telstar-online.nl
Op 13 november haalden drie agenten de fiets op.
Op 13 november haalden drie agenten de fiets op.

Burgemeester trekt knip in zaak Hendriks

  •   keer gelezen   Actueel

Pijnacker - Burgemeester Buddenberg heeft een knoop doorgehakt in het vervolgverhaal van de fiets van Kees Hendriks.

De fiets is nergens terug te vinden en als eenmalige genoegdoening krijgt eigenaar Kees Hendriks van de gemeente Pijnacker-Nootdorp 500 euro voor de aanschaf van een andere fiets. De onvrede blijft. Het ging niet in de eerste plaats om de fiets, niet om geld maar om de vraag: hoe kan zoiets gebeuren?

Nog één keer de feiten. In de nacht van 6 november wordt bij de familie Hendriks aan de Hoefslag de fiets van Kees weggehaald. De fiets stond niet op slot, omdat het toegangshek tot het tuinderserf altijd gesloten is ’s nachts. Door een misverstand stond dat open en nam iemand de fiets mee ‘voor tijdelijk gebruik’. De fiets werd de volgende morgen teruggevonden bij Aad van den Berg in Delfgauw. Kees doet aangifte, Aad meldt de vondst van de fiets, maar beide ‘aangiftes’ worden niet met elkaar in verband gebracht.

Op 13 november halen drie agenten de fiets op bij Aad van den Berg, die al eerder een foto heeft gemaakt van de gevonden fiets. Een buurman zet de ‘ophalende agenten’ op de foto. Bij de politie gaan geen bellen rinkelen in de zin van: we hebben een fiets in huis die iemand toebehoort die aangifte heeft gedaan.

Een weekje later ziet Kees Hendriks de fiets op Telstar Online bij de gevonden voorwerpen. Hij belt Aad van den Berg die meldt dat de fiets al lang is opgehaald door de politie. Kees gaat naar de politie waar de fiets spoorloos blijkt verdwenen. Na veel heen en weer praten en heen en weer lopen, zegt een agent: de gemeente zal hem wel hebben opgehaald. Daar doet een ambtenaar grondig onderzoek maar de fiets is niet bij de gemeente en ook nooit opgehaald bij de politie.

Telstar/Eendracht maakt tot drie keer toe een verhaal over de zaak en als Kees Hendriks een afspraak wil maken met de burgemeester, komt het hoofd van de politie, Ronald den Hertog in actie. De drie ophalende agenten zetten hun verhaal op papier. Ze drinken koffie met de buitengewone opsporingsambtenaren van de gemeente – dat zijn er ook drie - die de fiets opgehaald zouden kunnen hebben. Die blijken dat niet te hebben gedaan. Blijft nog één mogelijkheid over: iemand van de buitendienst van de gemeente heeft de fiets opgehaald en hij staat nog ergens in een hoekje bij de gemeente. Niemand voldoet echter aan het signalement van de persoon van de gemeente die volgens de agenten de fiets heeft opgehaald bij de politie. “Mijn collega Stam heeft het zeer grondig uitgezocht, maar onze conclusie is dat de fiets nooit is opgehaald bij de politie”, aldus Willem-Jan Niermeijer van de gemeente.

Bij de politie gaan ze geen grootschalig sporenonderzoek doen en ook niet met verfijnde technieken betrokken mensen verhoren. De zaak wordt gesloten en wel zo dat de gedupeerde Kees Hendriks 500 euro krijgt. Tegelijk zullen in elk geval bij de gemeente de procedures rondom gevonden voorwerpen aangescherpt. Er zal zo snel mogelijk een protocol worden opgesteld waarin zeker ook wordt vermeld dat er registratie plaatsvindt van wie wanneer waar wat ophaalt en wegzet. Vroeger waren de gevonden voorwerpen een zaak van de politie maar nu is de gemeente daarmee belast. De betrokkenen van gemeente en politie zien ‘de zoekraakzaak van Kees Hendriks’ als een heel vervelend incident in de overgangsperiode politie/gemeente. “We gaan heel goed afspreken en vastleggen hoe te handelen. Dit mag niet meer gebeuren”, aldus Willem-Jan Niermeijer van de gemeente. Intussen zouden ze bij de politie iets kunnen verzinnen, zodat er op het bureau een lampje gaat branden, zodra een als diefstal opgegeven fiets wordt teruggevonden.

Kees Hendriks blijft met een heel onbevredigend gevoel zitten. Hij heeft het sterke vermoeden dat zijn fiets bij de politie is ‘verdwenen’ en vindt dat een heel kwalijke zaak. Ook zet hij grote vraagtekens bij de trage en niet goed functionerende procedures en het gebrek aan efficiency en praktisch handelen. “Het is toch niet normaal dat de aangifte van fietsdiefstal meer dan een uur moet duren en dat je een eeuwigheid bezig bent voordat ergens duidelijkheid over ontstaat. Zo’n agent die drie vier keer heen en weer loopt naar een ruimte waar de fiets had kunnen staan.”

Meer berichten