Column: Dialoog
6 oktober 2011 15:06 | 1276 keer bekeken | Nieuws » Columns
Het woord Dialoog wil zeggen: een gesprek tussen twee personen waarin beide personen evenwaardig aan bod komen en de kans krijgen hun gevoelens te uiten. Een mooi woord, een mooie betekenis en ook een modewoord. Want je hoort het steeds vaker. Bij knelpunten en (dreigende) problemen moet je De Dialoog aangaan.Ga vooral De Dialoog aan.
Het past blijkbaar in dit tijdperk van Coaches, bemiddelaars en andere niet beschermde beroepsgroepen dat wij lange tijd en tegen een stevig uurtarief De Dialoog met elkaar aangaan. Coachen is helemaal HOT. Je kunt alles en iedereen coachen en laten coachen. Zo las ik een artikel van een kindercoach die precies wist hoe je met een dwars en boos kind moet omgaan. Je moet er De Dialoog mee aangaan.
Als een kind je eethoek zit te mollen met het Ikeabestek omdat de andijvie niet in de smaak valt, dan ga je eerst met zachte stem vertellen dat mama hier heel verdrietig van wordt. Je legt uit dat papa heel hard moet werken voor de centjes en dat niemand blij is met gaatjes in de eethoek. Zo’n kind kan daar dan op reageren en uitleggen dat het nu eenmaal liever patatjes had gehad in plaats van andijvie. En BAM! Je voert De Dialoog!
Loopt het niet zoals gewenst dan kan een echte heuse coach of andere zachte heelmeester bemiddelen en de partijen leren hoe je De Dialoog aangaat. Zo heb ik ooit een vader aan zijn vierjarige dochter horen vragen waar het kind graag naartoe op vakantie wilde. Helaas kreeg het een stampende, krijsende en gillende woede-aanval toen Eurodisney niet op de agenda stond, maar toch prima gedaan. De Dialoog is wel gevoerd!
Hetzelfde geldt als bewoners zich druk maken om overlast van hangjeugd in hun buurt en zich ergeren aan de geluidsoverlast en rotzooi die zij achterlaten. De oplossing is simpel want ook dan is er de mogelijkheid om De Dialoog aan te gaan. Met andere woorden, je gaat heel vriendelijke en rustig vragen of ze zo aardig willen zijn hun afval in de prullenbak te deponeren en het niet op de grond te flikkeren. Zij kunnen dan reageren en hun frustraties uiten over het feit dat die prullenbak wel erg ver weg staat. Wel drie meter! Zo krijg je begrip voor elkaar.
Ook het openbaar vervoer is een bron voor goede Dialogen. Opstaan voor iemand die al wat ouder is of minder goed ter been is niet meer van deze tijd. Slechts heel zelden kom je dat nog tegen. Zelfs ouders laten hun kleine kinderen op een eigen plek zitten terwijl de grijze brigade zich probeert staande te houden in de wiebelende bus of tram. Tassen en rugzakken zijn ook vaak erg moe en moeten een stoel voor zichzelf.
Zo hoorde ik eens een grijze bolleboos vragen of ze misschien mocht zitten op de plaats van een rugzak. De jongeman aan wie ze dat vroeg sprak de woorden: “Fuck joe ouwe.” Prachtige Dialoog. Daar heb je iets aan. Daar kun je wat mee. Dat spreekt vanzelf. En maar blijven lachen. En maar positief blijven. Want dat hoort er ook bij. En dat moeten we ook want als je het gaat opgeven is er geen hoop meer. We kunnen niet blijven terugkijken hoe het vroeger was en hoe anders het op dit moment is.
Ik heb het woord Dialoog als kind nooit gehoord. Als ik naar de hoek van het klaslokaal werd verwezen en daar met één been in de prullenbak moest staan dan was er van De Dialoog geen sprake. Dat noemde men toen “tegenspreken” of “grote mond hebben”. En het frustrerende was ook nog dat leerkrachten en ouders het vrijwel altijd met elkaar eens waren. Daar werd geen Dialoog gevoerd. Al dat geneuzel over vroeger. Dat moeten we niet willen. Dat was een domme tijd waarin kinderen nog weleens een draai om de oren kregen. Schandalig gewoon. Gelukkig is die tijd voorbij.
Zjanette
1 reactie op dit bericht
Wanneer je inlogt, kun je op dit bericht reageren.
Nog geen lid? Meld je dan gratis aan.